محدوده سختی استاندارد برای مواد H13 چیست؟

پس از تمپر، محدوده سختی معمولی برای مواد H13 48-52 HRC است. این یک نشانه مهم برای تضمین عملکرد کلی استثنایی آن، از جمله مقاومت در برابر سایش، چقرمگی و خستگی حرارتی است.

1. مبنای استاندارد برای سختی

توضیحی در مورد محدوده سختی حالت (HRC)

Quenched State: High internal stress, brittleness, and maybe >55 HRC; برای استفاده مستقیم مناسب نیست

پس از دو دوره تمپر، محدوده سختی سرویس ایده آل 48-52 HRC است.

بیش از حد تحریک پذیر<48 HRC weak and vulnerable to wear or distortion.

Under-tempered >52 HRC: شکنندگی بالا، تنش پسماند بالا و خطر ترک خوردگی.

کاربرد عملی: به منظور متعادل کردن عمر سرویس و ایمنی، شرکت‌های قالب‌سازی ووهان اغلب از سختی اجزای مهم مانند نازل‌ها و منیفولدهای دونده داغ H13 در 49 تا 51 HRC تقاضا می‌کنند.

2. الزامات برای سازگاری سختی

محدوده تک-تکه: کمتر یا مساوی 2 HRC باید تغییر سختی بین نقاط مختلف اندازه گیری روی همان قطعه کار باشد.

نوسان دسته ای: نباید انحراف بیش از 1 ± HRC در میانگین سختی کل دسته قطعه کار وجود داشته باشد.

عواقب فراتر از حد استاندارد: عمر قالب به شدت تحت تأثیر مسائلی از جمله ترک‌خوردگی زودهنگام، فروپاشی موضعی و سایش سریع ناشی از سختی ناهموار خواهد بود.

مثال: دسته‌ای از نازل‌های H13 از یک شرکت خاص، به دلیل تعدیل ناهموار، پراکندگی سختی بین 46 تا 53 HRC داشتند، که باعث ایجاد مشکل نشت مذاب در عرض سه روز پس از تولید شد.

3. چگونه می توان انطباق را تضمین کرد؟ قبل از چرخه دوم، دو چرخه تمپر (550-600 درجه × 2 ساعت) انجام دهید، تا دمای محیط خنک شود.

برای کنترل دقیق دما از یک کوره کنترل‌شده{0}}PID با اختلاف دمای کوره کمتر از ± 5 درجه استفاده کنید.

بازرسی قبل از مواد خام: بررسی کنید که محتوای کروم (5.0%~5.5%)، Mo (1.1%~1.75%) و V (0.8%~1.2%) با استفاده از XRF با مشخصات مطابقت دارد.

بازرسی -به-قطعه: برای به دست آوردن پوشش 100٪، از سختی سنج قابل حمل برای اندازه گیری چند نقطه استفاده کنید.

«دمای دقیق، تعداد سیکل‌های معتدل کافی، و بایگانی داده‌ها» مفاهیم ایمنی هستند که تضمین می‌کنند هر دسته از قطعات کار H13 به‌طور قابل اعتمادی عمل می‌کنند.