محدوده مجاز انحراف توان نامی برای لوله های گرمایش الکتریکی چقدر است

محدوده مجاز انحراف توان نامی برای لوله های گرمایش الکتریکی چقدر است

لوله گرمایش الکتریکی یک عنصر گرمایش الکتریکی لوله ای است که از لوله های فلزی، سیم های مقاومت مارپیچی و پودر اکسید منیزیم کریستالی با هدایت حرارتی و عایق خوب تشکیل شده است. سیم های مقاومت در برابر درجه حرارت بالا به طور مساوی در لوله بدون درز فولاد ضد زنگ مقاوم در برابر درجه حرارت بالا توزیع می شوند و شکاف ها به طور متراکم با پودر اکسید منیزیم کریستالی با رسانایی گرمایی و خواص عایق پر شده اند. این سازه نه تنها پیشرفته است، بلکه دارای راندمان حرارتی بالا و گرمایش یکنواخت است. هنگامی که جریانی از سیم مقاومت در برابر دمای بالا عبور می کند، گرمای تولید شده از طریق پودر اکسید منیزیم کریستالی به سطح لوله فلزی پخش می شود و سپس برای رسیدن به هدف گرمایش به قسمت گرم شده یا هوا منتقل می شود. با توجه به خواص عالی سیم مقاومتی، پودر اکسید منیزیم کریستالی و سطح تکنولوژی فرآیند در طول فرآیند تولید، قدرت لوله گرمایش الکتریکی به طور مستقیم تعیین می شود. یک محصول واجد شرایط، قدرت و خطای لوله گرمایش الکتریکی مجاز است:

طبق استاندارد JB/T 2379-93 لوله‌های گرمایش الکتریکی صنعتی، محدوده انحراف توان نامی به شرح زیر است:

در شرایط گرمایش کافی، انحراف توان نامی لوله گرمایش الکتریکی نباید از محدوده مشخص شده زیر تجاوز کند:

1. برای لوله های گرمایش الکتریکی با توان نامی کمتر یا مساوی 100W: ± 10%;

2. برای لوله های گرمایش الکتریکی با توان نامی بیشتر از 100 وات:+5%~-10% یا 10 وات، هر کدام بیشتر باشد.

اصل یک لوله گرمایش یک عنصر گرمایش الکتریکی رایج است که انرژی الکتریکی را به انرژی حرارتی تبدیل می کند. اگر در طول فرآیند گرمایش نشتی وجود داشته باشد، به راحتی می توان حوادث ایمنی ایجاد کرد. چگونه می توانیم این آگاهی را به درستی درک کنیم؟

هنگامی که از لوله های گرمایش برای گرمایش هوا استفاده می شود، باید به چیدمان یکنواخت لوله های گرمایش توجه شود. مزیت انجام این کار این است که لوله های گرمایش دارای فضای اتلاف حرارت کافی و یکنواخت هستند و از سیالیت هوا تا حد امکان اطمینان حاصل می شود و در نتیجه راندمان گرمایش لوله های گرمایش را بهبود می بخشد.

2. هنگامی که از لوله گرمایشی برای گرم کردن فلزات یا مواد جامد که به راحتی ذوب می شوند مانند نیترات، پارافین، آسفالت و غیره استفاده می شود، ابتدا ماده گرم کننده باید ذوب شود. در این مرحله، ولتاژ خارجی لوله گرمایش را می توان کاهش داد و پس از اتمام ذوب، می توان آن را به ولتاژ نامی بازگرداند. علاوه بر این، هنگام گرم کردن موادی مانند نیترات که مستعد حوادث انفجاری هستند، اقدامات ایمنی باید کاملاً در نظر گرفته شود.

3. محل نگهداری لوله گرمایش باید خشک و با مقاومت عایق مناسب نگهداری شود. اگر مقاومت عایق لوله گرمایش در محیط ذخیره سازی در حین استفاده بسیار کم باشد، می توان آن را با برق کم ولتاژ قبل از استفاده بازیابی کرد. لوله های گرمایش باید قبل از استفاده به درستی ثابت شوند و سیم کشی باید خارج از لایه عایق قرار گیرد تا از تماس با مواد خورنده، انفجاری و آب جلوگیری شود.

4. شکاف داخل لوله گرمایش با ماسه اکسید منیزیم پر شده است که به راحتی توسط ناخالصی ها و نفوذ آب در خروجی لوله گرمایش آلوده می شود. بنابراین لازم است در حین کار به وضعیت خروجی لوله گرمایش توجه شود تا از حوادث نشتی ناشی از این امر جلوگیری شود.

5. هنگام گرم کردن لوله های مایعات یا جامدات فلزی، مهم است که اطمینان حاصل شود که لوله های گرمایش به طور کامل در داخل جسم گرم شده قرار می گیرند و احتمال خالی سوختن لوله های گرمایش وجود ندارد. اگر پس از استفاده روی پوسته فلزی بیرونی لوله گرمایش رسوب یا کربن وجود داشته باشد، باید فوراً آن را جدا کرد تا بر عملکرد اتلاف گرما و عمر مفید محصول لوله گرمایش تأثیر نگذارد.

www.superbheater.com