شرایط فرآیند و اثرات آبکاری نیکل الکترولس

1، دما
دمای محلول آبکاری تاثیر بسزایی بر میزان رسوب، پایداری و کیفیت پوشش دارد. واکنش کاتالیزوری آبکاری نیکل شیمیایی به طور کلی فقط در شرایط گرمایش قابل دستیابی است. بسیاری از مراحل واکنش انفرادی در آبکاری نیکل شیمیایی فقط دارای سرعت واکنش قابل توجهی بالای 50 درجه سانتیگراد هستند. Tieba یک محلول هیپوفسفات اسیدی است و دمای عملیاتی معمولاً بین 80-90 درجه سانتیگراد است. پوشش با افزایش دما افزایش می یابد. ، اما دمای محلول آبکاری خیلی زیاد است، همچنین می تواند محلول آبکاری را ناپایدار و مستعد تجزیه خودکار کند. بنابراین باید با توجه به شرایط واقعی دمای مناسبی را انتخاب کرد و سعی کرد این دما را حفظ کند. به طور کلی محلول آبکاری قلیایی دمای پایین تری دارد و سرعت رسوب آن در دماهای پایین تر از محلول آبکاری اسیدی است. با این حال، با افزایش دما، سرعت آبکاری به سرعت محلول آبکاری اسیدی نیست.
دما نه تنها بر سرعت آبکاری تأثیر می گذارد، بلکه بر کیفیت پوشش نیز تأثیر می گذارد. با افزایش دما، سرعت آبکاری افزایش می یابد و میزان فسفر در پوشش کاهش می یابد. تنش و تخلخل پوشش افزایش می یابد و مقاومت در برابر خوردگی کم است. بنابراین، نوسانات بیش از حد دما در طول فرآیند آبکاری شیمیایی نیکل می تواند باعث ایجاد پوشش غیرعادی و در نتیجه کیفیت پایین پوشش و تأثیر بر چسبندگی پوشش شود.
2، مقدار PH
مقدار pH تأثیر قابل توجهی بر محلول آبکاری، فرآیند و پوشش دارد و عامل مهمی است که باید به شدت در پارامترهای فرآیند کنترل شود. در آبکاری نیکل الکترولس اسیدی، مقدار pH تأثیر قابل توجهی بر میزان رسوب و محتوای فسفر پوشش دارد. با افزایش مقدار pH، سرعت رسوب نیکل تسریع می شود، در حالی که محتوای فسفر پوشش کاهش می یابد. تغییر در مقدار pH نیز بر توزیع تنش در پوشش تأثیر می گذارد. محلول آبکاری با مقدار pH بالا دارای محتوای فسفر کم است که به صورت تنش کششی ظاهر می شود، در حالی که محلول آبکاری با مقدار pH پایین دارای محتوای فسفر بالایی است که به صورت تنش فشاری ظاهر می شود.
برای هر محلول شیمیایی خاص آبکاری نیکل، یک محدوده pH ایده آل وجود دارد. در طی فرآیند آبکاری شیمیایی نیکل، با رسوب فسفر نیکل، H plus به طور مداوم تولید می شود و مقدار pH محلول آبکاری به طور مداوم کاهش می یابد. بنابراین لازم است مقدار pH محلول آبکاری به موقع در فرآیند تولید تنظیم و حفظ شود تا محدوده نوسان آن در محدوده 0.3 باشد. در تنظیم مقدار pH، معمولاً با استفاده از آب آمونیاک رقیق شده یا هیدروکسید سدیم، هنگام هم زدن احتیاط کنید. هنگام تنظیم مقدار pH محلول آبکاری با استفاده از محلول های قلیایی مختلف، تأثیر آن بر محلول آبکاری نیز متفاوت است. هنگام تنظیم مقدار pH با NaOH، تنها H پلاس تولید شده در طول فرآیند خنثی می شود و بدون اثر اتصال، واکنش نشان می دهد. این آزمایش همچنین نشان می دهد که تنظیم آبکاری اسید با هیدروکسید سدیم می تواند به راحتی تنش لایه آبکاری را افزایش دهد. هنگام تنظیم مقدار pH با آمونیاک، علاوه بر خنثی کردن H پلاس در محلول آبکاری، آمونیاک همچنین یک کمپلکس پیچیده با NI2 پلاس در محلول آبکاری تشکیل می دهد، به طور موثر رسوب فسفیت را سرکوب کرده و پایداری محلول آبکاری را بهبود می بخشد. در عین حال، آزمایش‌ها نشان داده‌اند که یون‌های آمونیوم نیز می‌توانند به نرخ رسوب آبکاری نیکل الکترولس اضافه کنند.
3، هم زدن
هم زدن مناسب محلول آبکاری می تواند پایداری محلول آبکاری و کیفیت پوشش را بهبود بخشد. اولاً، هم زدن می تواند از گرم شدن موضعی محلول آبکاری جلوگیری کند، از غلظت بیش از حد اجزای محلول آبکاری مکمل و تغییرات شدید در pH موضعی جلوگیری کند که برای بهبود پایداری محلول آبکاری مفید است. علاوه بر این، هم زدن سرعت خروج واکنش دهنده ها از سطح قطعه کار را تسریع می کند، که برای بهبود سرعت رسوب گذاری، تضمین کیفیت پوشش و ایجاد مشکل در عملکرد عیوب مانند منافذ روی سطح پوشش مفید است. اما هم زدن بیش از حد به راحتی می تواند باعث نشت موضعی آبکاری روی قطعه کار، رسوب آبکاری روی دیواره و کف ظرف و در موارد شدید، تجزیه محلول آبکاری را تسریع کند. علاوه بر این، روش هم زدن و قدرت نیز می تواند بر محتوای فسفر پوشش تأثیر بگذارد.