چگونه فرآیند تمپر مواد H13 را بهینه کنیم؟

دو روش تلطیف، بارگذاری یکنواخت کوره و کنترل دقیق دما، سنگ بنای بهینه سازی فرآیند تلطیف مواد H13 هستند. هنگام ترکیب نظارت بر فرآیند و قابلیت ردیابی داده، سختی در 48 ~ 52 HRC با نوسانات کمتر یا مساوی 2 HRC تضمین می شود. یک استراتژی بهینه سازی روشمند به شرح زیر است:

 

1. بهینه سازی پارامترهای فرآیند کلیدی

مورد

توصیه بهینه سازی

توجیه

کنترل دما

دما را دقیقاً بین 550 تا 600 درجه کنترل کنید. 580 درجه توصیه می شود.

زمانی که دما خیلی پایین است، تنش ناکافی رخ می‌دهد و زمانی که دما خیلی زیاد است، سختی کاهش می‌یابد. هر ± 10 درجه می تواند منجر به تغییر سختی 1 تا 2 HRC شود.

مقدار دور تمپر

دو تلطیف مورد نیاز است. تلطیف اول باید قبل از دومی تا دمای اتاق خنک شود.

پایداری ریزساختار را افزایش می دهد و بازگشت تنش پسماند را متوقف می کند.

نگه داشتن زمان

برای قسمت های ضخیم و بزرگ، به ازای هر 25 میلی متر ضخامت هر دو ساعت، 30 دقیقه طولانی کنید.

ضامن نرم شدن کافی هسته، جلوگیری از بی نظمی سطحی و داخلی.

تکنیک خنک کننده

استفاده از خنک کننده آب، خنک کننده روغن یا خنک کننده هوا در دمای اتاق مجاز نیست.

ورود استرس جدید یا رفع ثانویه را متوقف می کند.

توصیه عملی: یک کوره گرم‌کننده با اندازه‌گیری دمای چند نقطه‌ای و کنترل دمای PID انتخاب کنید و اختلاف دمای کوره را در 5± درجه نگه دارید.

 

2. بهینه سازی گردش حرارتی و بارگذاری کوره

فاصله بارگذاری بهینه: برای جلوگیری از انباشته شدن و تضمین گردش هوای گرم، حداقل 5 سانتی متر بین قطعات کار فاصله داشته باشید.

جهت قرار دادن بهینه: برای جلوگیری از خنک شدن ناهموار ناشی از محدودیت موضعی، قسمت های ضخیم و نازک را به طور متناوب تغییر دهید.

استفاده از وسایل: برای محکم کردن قطعات کار و افزایش ثبات انتقال حرارت، از تکیه گاه هایی استفاده کنید که می توانند در برابر دمای بالا مقاومت کنند.

گردش گاز تقویت شده: برای افزایش ثبات دما، فن های همرفتی اجباری یا کوره را روشن کنید.

مطالعه موردی: با به حداکثر رساندن چگالی بارگذاری کوره، فناوری Jingmo اختلاف سختی صفحات منیفولد H13 را پس از تمپر کردن از 3.1 HRC به 1.4 HRC کاهش داد.

 

3. حلقه بسته نظارت بر فرآیند و کیفیت

ثبت منحنی دمای کوره: برای تضمین دماهای تنظیم شده و قابل ردیابی، منحنی های گرمایش و سرمایش کامل برای هر کوره ثبت می شود.

تست سختی 100٪: پس از تمپر کردن، یک سختی سنج قابل حمل با محدوده کمتر یا مساوی 2 HRC برای ارزیابی سختی در سه یا چند مکان در هر قطعه استفاده می شود.

تأیید نمونه برداری متالوگرافی: برای اطمینان از اینکه ریزساختار یکنواخت مارتنزیت تمپر شده + کاربیدهای پراکنده است، بیشتر یا مساوی 5 درصد از دسته نمونه برداری می شود.

بازرسی پیش{0}مواد خام: XRF برای تأیید اینکه اجزای کروم (5.0%~5.5%)، Mo (1.1%~1.75%) و V (0.8%~1.2%) الزامات قبل از تمپر شدن را برآورده می‌کنند استفاده می‌شود.

"دمای دقیق، تعداد کافی آزمایش و بایگانی داده ها" اصول ایمنی هستند که قابلیت ردیابی و تکرارپذیری کامل فرآیند را تضمین می کنند.