تفاوت بین ترموکوپل های گرم-درجه حرارت بالا و متوسط-

ترموکوپل‌های دونده داغ بر اساس محدوده دمای کارکرد پایدار درازمدت به دو نوع دمای متوسط ​​و بالا- طبقه‌بندی می‌شوند. این انواع از نظر فرمول مواد اولیه، طراحی ساختاری، حد مقاومت در برابر دما و موقعیت های مربوطه متفاوت هستند.

محبوب‌ترین نسخه‌های معمولی ترموکوپل‌های دمای متوسط-می‌باشند که دارای دمای کارکرد ثابت طولانی‌مدت بین 180 تا 280 درجه هستند. آنها از پرکننده‌های استاندارد عایق دمای بالا-و سیم‌های هسته آلیاژ نیکل-کروم استفاده می‌کنند که ارزان، پاسخگو و پایدار هستند. آنها به طور کامل معیارهای معمول کنترل دما را برآورده می کنند و بیشتر برای قالب گیری PP، ABS، PE، PS و سایر پلاستیک های معمولی استفاده می شوند.

ترموکوپل‌های ویژه با دمای بالا می‌توانند برای مدت زمان طولانی در دماهای بین 280 تا 350 درجه به‌طور پیوسته کار کنند. آنها برای استفاده در تنظیمات بیش از 280 درجه مناسب هستند. آنها از پرکننده‌های عایق سرامیکی برتر با خواص ضد-پیری حرارتی و ضد رانش بیشتر، و همچنین مواد آلیاژی با خلوص{{8} و مقاوم در برابر درجه حرارت بالا استفاده می‌کنند. آنها به طور خاص برای پلیمرهای فنی{11}در دمای بالا مانند PC، POM، PPS، PA66 و الیاف شیشه استفاده می‌شوند.

به منظور مقاومت در برابر پخت طولانی مدت در دمای فوق‌العاده، مدل‌های با دمای بالا معمولاً از آستین‌های محافظ ضد اکسیداسیون ضخیم‌شده و تکنیک‌های جوشکاری با استحکام بالا-استفاده می‌کنند. محصولات با دمای متوسط{4}} دارای لایه‌های محافظ نازک‌تر و ساختار نسبتاً ساده‌ای هستند. وقتی صحبت از عملکرد خرابی به میان می‌آید، محصولات با دمای{6}بالا به حفظ عملکرد حسی ثابت در محدوده مشخص‌شده ادامه می‌دهند، در حالی که ترموکوپل‌های دمای متوسط{7}}تضعیف عملکرد سریع و جابجایی قابل توجهی را پس از تجاوز از حد دما مشاهده می‌کنند.

در حین انتخاب واقعی، درجه های دما را با دمای قالب گیری پلاستیک مطابقت دهید. به منظور صرفه جویی در هزینه، از استفاده از اقلام با دمای متوسط-به جای موارد با درجه حرارت بالا خودداری کنید. این از شکست مکرر و ضرر کلی بیشتر جلوگیری می کند.