آیا سختی مواد H13 پس از تمپر کردن مجدداً افزایش می یابد؟

پس از تمپر کردن، سختی مواد H13 اغلب بازیابی نمی شود. با این حال، اگر فرآیند به طور نادرست انجام شود (مثلاً با یک بار حرارت دادن یا خنک‌شدن ناکافی)، ممکن است تنش پسماند به طور کامل از بین نرود، که می‌تواند منجر به ریزساختار ناپایدار در حین سرویس و تخریب عملکرد شود که به‌جای بازگشت سختی به صورت ترک خوردگی یا شکست زودهنگام ظاهر می‌شود.

1. چرا "بازگشت سختی" اشتباه تعبیر می شود؟

تمپرینگ یک روش برگشت ناپذیر است که با تبدیل مارتنزیت خاموش شده به مارتنزیت پایدارتر، استرس داخلی را آزاد می کند.

روند تغییر سختی: سختی فقط کاهش می‌یابد، نه افزایش می‌یابد، زیرا دمای تلطیف افزایش می‌یابد. سختی در 48-52 HRC به دنبال تمپر معمولی (580 درجه × 2 ساعت × 2 بار) تثبیت می شود.

به اصطلاح «بازگشت» اساساً یک ناهنجاری ناشی از تلطیف ناکافی (دمای پایین، مدت زمان کوتاه، چرخه‌های معتدل کم) است که یک ریزساختار باقیمانده ناپایدار را بر جای می‌گذارد که با پردازش یا گرمایش بیشتر تغییر می‌کند و در نهایت از کار می‌افتد.

درک صحیح: "هیچ بازگشتی وجود ندارد، فقط ثبات است."

 

2. دلایل واقعی "بازگشت سختی کاذب"

دلایل

مکانیسم ها

عواقب

فقط یک معتدل

ریزساختار ناپایدار و آزادسازی جزئی تنش پسماند.

انتشار میکروترک با آزادسازی تنش در حین سرویس ایجاد می شود.

قبل از خنک شدن به دمای اتاق، یک تمپر دوم انجام دهید

تبدیل نابرابر هسته و برهم نهی تنش حرارتی.

شکنندگی موضعی و ریزساختار نامنظم.

دمای پایین (کمتر از 550 درجه)

مارتنزیت{0}}کربن بالا پس از تلطیف ناکافی باقی می ماند.

تغییر مداوم در هنگام گرم شدن مجدد، باعث ایجاد ترک می شود.

خنک کننده ناهموار یا خیلی سریع

استرس اضافی ایجاد می کند و یکنواختی ریزساختار را بر هم می زند.

در طول ماشینکاری، سیم برش تغییر شکل می دهد یا شکاف می دهد.

مطالعه موردی: در عرض یک هفته پس از عملیات، سه شکستگی شکننده از هسته‌های قالب H13 رخ داد، زیرا یک کارخانه نتوانست فاز دوم گرم شدن را تکمیل کند. این به اشتباه به عنوان "بازگشت سختی" شناسایی شد، اما در واقع نتیجه تلطیف ناکافی بود.

 

3. چگونه می توان از ناهنجاری ها جلوگیری کرد و سختی پایدار را تضمین کرد؟ دو روش تلطیف را انجام دهید: قبل از تلطیف دوم، کوره باید در دمای اتاق (کمتر از 50 درجه) با هوا{1} خنک شود.

کنترل دقیق دما: از کوره کنترل‌شده با دمای{0}PID استفاده کنید، دما را روی 5 ± 580 درجه تنظیم کنید و مطمئن شوید که اختلاف دما کمتر یا مساوی با 5± درجه باشد.

زمان نگهداری کافی: هر عملیات تمپر کردن باید حداقل دو ساعت طول بکشد. برای بخش های ضخیم تر، به ازای هر بیست-پنج میلی متر ضخامت، سی دقیقه اضافه کنید.

قابلیت ردیابی و مستندسازی فرآیند: داده‌های اپراتور، سوابق سختی و منحنی‌های دمای کوره را پیگیری کنید.

"دو فرآیند تلطیف، خنک سازی کامل، و مستندات داده ها" قوانین ایمنی ضروری هستند.