کدام فلزات برای ساخت سنسورهای دمای بالا مناسب هستند؟

فلزاتی که شامل پلاتین، رودیوم و تنگستن هستند حداکثر برای تولید سنسورهای دمای بیش از حد مناسب هستند.
پلاتین به دلیل ضریب ذوب بیش از حد و تعادل استثنایی در دماهای منبسط شده به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد. می تواند تا دمای فوق العاده بیش از حد بدون تخریب اندازه خوب مواجه شود. در برنامه‌های دمای بیش از حد، ترموکوپل‌های پلاتین به دلیل دقت و قابلیت اطمینان آن مورد تایید قرار می‌گیرند. برای مثال، در کوره‌های تجاری و موتورهای هوافضا، ترموکوپل‌های پلاتینیومی می‌توانند اندازه‌گیری دما را درست ارائه دهند. پلاتین نیز در برابر اکسیداسیون و خوردگی مقاوم است و آن را برای محیط های خشن مناسب می کند.
رودیوم فلز دیگری است که برای سنسورهای دمای بیش از حد مناسب است. دارای ضریب ذوب بیش از حد و تعادل حرارتی استثنایی است. ترموکوپل‌های رودیوم به طور مرتب در برنامه‌هایی استفاده می‌شوند که در آن دماهای فوق‌العاده بیش از حد مواجه می‌شوند، که شامل راکتورهای هسته‌ای و آزمایشگاه‌های با دمای بیش از حد می‌شود. رودیوم نیز در برابر حمله شیمیایی مقاوم است و ممکن است با محیط های خشن روبرو شود.
تنگستن به دلیل ضریب ذوب فوق‌العاده بیش از حد آن در نظر گرفته می‌شود، که باعث می‌شود از آن در سنسورهای دمای بیش از حد استفاده شود. ترموکوپل‌های تنگستن می‌توانند در دمایی بالاتر از دمای فلزات مختلف عمل کنند. با این حال، تنگستن شکننده است و ممکن است نقاشی با آن سخت باشد. با وجود این، مایل ها در برنامه هایی مورد استفاده قرار می گیرد که در آن دماهای بسیار بیش از حد مورد نیاز است، که شامل مطالعات فیزیک پلاسما و متالورژی در دمای بیش از حد می شود.
علاوه بر آن فلزات، مواد مختلفی از جمله سرامیک و فلزات نسوز نیز می توانند در سنسورهای دمای بیش از حد مورد استفاده قرار گیرند. سرامیک ها دارای فاکتورهای ذوب بیش از حد و تعادل حرارتی استثنایی هستند، با این حال ممکن است شکننده باشند و ممکن است ساخت آنها سخت باشد. فلزات نسوز شامل مولیبدن و نیوبیم نیز می توانند در برنامه های دمای بیش از حد مورد استفاده قرار گیرند، با این حال ممکن است علاوه بر این ممکن است در دمای بیش از حد باعث اکسیداسیون و خوردگی شوند.