کدام دستگاه های کمکی بیشترین تأثیر را بر نتایج کالیبراسیون دارند؟

«دستگاه پایش دما»، و به دنبال آن ابزارهای اندازه‌گیری دقیق طول (میکرومتر/کولیس ورنیه)، تجهیزات کمکی است که بیشترین تأثیر را بر نتایج کالیبراسیون دارد. دلایل خاص این تأثیر به شرح زیر است:

1. دستگاه مانیتورینگ دما: مستقیماً بر همگام سازی داده ها تأثیر می گذارد و بیشترین تأثیر را دارد. دمای ترموکوپل معمولی و سنسوری که نیاز به کالیبره شدن دارد باید به صورت دستی اندازه گیری شود و در صورت عدم وجود سیستم نظارت بر دما، یک تا دو دقیقه از هم فاصله داشته باشد. اختلاف اندازه گیری اضافی 0.2-0.5 درجه ممکن است ناشی از نوسان کمی دمای دونده داغ باشد.

با جمع‌آوری همزمان داده‌های دما از دو منبع، یک دستگاه نظارت بر دما می‌تواند خطای نوسان ناشی از اختلاف زمانی را کاملاً حذف کند، دقت اندازه‌گیری انحراف را بهبود بخشد و بیشترین تأثیر را بر دقت نتیجه کالیبراسیون نهایی داشته باشد.

2. میکرومتر/ کولیس ورنیه: با تأثیر بر دقت عمق سوراخ آزمایش، باعث انحراف تماس می شود. برای اینکه ترموکوپل های استاندارد دما را به طور دقیق تشخیص دهند، سوراخ های آزمایشی باید به گونه ای سوراخ شوند که انتهای سوراخ دقیقاً به انتهای داغ سنسور برسد که باید کالیبره شود. دقت کالیبراسیون ضریب جبران تحت تأثیر یک انحراف 0.3 تا 1 درجه بین دمای اندازه‌گیری شده توسط ترموکوپل استاندارد و دمای واقعی حس‌شده توسط سنسور در صورتی که اندازه‌گیری نادرست باشد و سوراخ خیلی عمیق (دریل شده) یا خیلی کم عمق باشد (به موقعیت صحیح نرسد) تأثیر می‌گذارد. بنابراین، ابزارهای با دقت بالا برای اندازه‌گیری طول نیز تأثیر زیادی دارند.

3. ژاکت عایق حرارتی: اثر کمی دارد و فقط در شرایط سخت ظاهر می شود. اختلاف 0.1 تا 0.2 درجه تنها در شرایطی ایجاد می شود که تغییرات قابل توجهی در دمای اطراف وجود داشته باشد یا جایی که سوراخ آزمایش در معرض دید قرار می گیرد و به سرعت گرما را آزاد می کند. تأثیر بسیار کم است و یک عامل تأثیرگذار اصلی برای اکثر کالیبراسیون های تولید نیست.

در نتیجه، خطاهای کالیبراسیون ناشی از تجهیزات کمکی را می توان با اولویت بندی استفاده از دستگاه های نظارت بر دما و میکرومترها با دقت حداقل 0.01 میلی متر تقریباً حذف کرد. برای کالیبراسیون های معمول تولید، نیازی به ژاکت های عایق حرارتی نیست.