اصل جبران اتصالات سرد برای ترموکوپل ها چیست؟

هنگام اندازه گیری دما با ترموکوپل ، لازم است که دمای انتهای سرد آن (انتهای اندازه گیری انتهای داغ است و انتهای آن به مدار اندازه گیری از طریق یک سرب متصل می شود) ثابت می ماند) ، به طوری که میزان پتانسیل ترموالکتریک آن متناسب با دمای اندازه گیری شده است. اگر دما در انتهای سرما در حین اندازه گیری تغییر کند ، به طور جدی بر صحت اندازه گیری تأثیر می گذارد. انجام اقدامات خاص برای جبران ضربه ناشی از تغییرات دما در انتهای سرما ، جبران انتهای سرد ترموکوپل ها نامیده می شود.
جبران پایان سرد ترموکوپل ها معمولاً از پلی متشکل از ترمیستور متصل به سری در انتهای سرما استفاده می کند. سه بازوی این پل مقاومت های استاندارد است و بازوی دیگر از ترمیستور (مس) تشکیل شده است. هنگامی که درجه حرارت در انتهای سرد تغییر کند (مانند افزایش) ، پتانسیل ترموالکتریک تولید شده توسط ترموکوپل نیز تغییر خواهد کرد (کاهش می یابد) و در این زمان ، مقدار مقاومت مقاومت ترموالکتریک در پل سری نیز تغییر خواهد کرد و باعث می شود ولتاژ در هر دو انتهای پل تغییر کند (افزایش). اگر پارامترها به خوبی انتخاب شوند و سیم کشی صحیح باشد ، ولتاژ تولید شده توسط این پل دقیقاً برابر با میزان تغییر در پتانسیل ترموالکتریک با دما است و ولتاژ کل خروجی (پتانسیل) کل مدار اندازه گیری ترموکوپل به طور دقیق نشان دهنده مقدار دمای اندازه گیری شده است. این اصل جبران اتصالات سرد برای ترموکوپل ها است.
اما ترمیستور نیازی به جبران خسارت پایان سرد ندارد ، زیرا به اصطلاح "جبران خسارت سرد" به اندازه گیری پتانسیل ترموالکتریک ترموکوپل بر اساس درجه {1}} اشاره دارد و نیازی به منبع تحریک ندارد. و ابزار در انتهای دمای اتاق است ، بنابراین برای ترموکوپل ها ، در درجه {2}}} اندازه گیری نمی شود ، که باعث می شود اندازه گیری نادرست باشد. بنابراین در مدار ابزار ، معمولاً یک مدار جبران خسارت سرد وجود دارد.