تاثیر زمان تمپر روی مواد H13 چیست؟
پیام بگذارید
پایداری ریزساختار، سختی ثابت و آزاد شدن تنش پسماند مواد H13 همگی به طور قابلتوجهی تحت تأثیر زمان تمپر شدن هستند. مدت زمان بسیار کوتاه منجر به آزاد شدن تنش ناکافی می شود، در حالی که مدت زمان بسیار طولانی منجر به درشت شدن کاربید می شود. زمان نگهداری توصیه شده هر بار دو ساعت یا بیشتر است. برای مقاطع ضخیم تر، مدت زمان باید متناسب با ضخامت افزایش یابد.
1. ارتباط بین عملکرد و زمان تلطیف
محدوده زمانی
اثرات بر عملکرد و ریزساختار
کمتر از دو ساعت
سختی و شکنندگی بالا، تلطیف ناقص مارتنزیت، آزادسازی ناکافی تنش پسماند، و افزایش قابل توجه خطر ترک خوردگی
بیشتر یا مساوی 2 ساعت (پیشنهاد شده)
تبدیل کامل مارتنزیت به مارتنزیت گرم شده، رسوب مداوم کاربیدها، تثبیت سختی در 48-52 HRC، و چقرمگی ایده آل
Too much time (>4 ساعت)
اگرچه انعطاف پذیری تا حدودی افزایش می یابد، اما با شروع درشت شدن و تجمع کاربیدها، نرم شدن ماتریس و کاهش استحکام و مقاومت در برابر سایش، عملکرد کلی کاهش می یابد.
استفاده عملی: در کارخانههای قالبسازی ووهان، تمپر کردن 580 درجه × 2 ساعت × 2 روشی کاملاً ثابت- است که پایداری ریزساختار و آزادسازی کامل تنش را تضمین میکند.
2. اصول تنظیم زمان برای قطعات کار ضخیم
ضخامت استاندارد (کمتر یا مساوی 25 میلی متر): عملیات حرارتی به مدت دو ساعت کافی است.
Thick Workpieces (>25 میلی متر: مدت زمان عملیات حرارتی را برای هر 25 میلی متر ضخامت اضافی 30 دقیقه افزایش دهید.
مثال های رایج:
صفحه 50 میلی متر ضخامت → عملیات حرارتی به مدت سه ساعت.
هسته قالب با ضخامت 100 میلی متر ← پنج ساعت عملیات حرارتی برای جلوگیری از تعدیل ناکافی هسته.
مطالعه موردی: تنها به مدت 2.5 ساعت، یک شرکت حرارتی{1}}صفحه منیفولد H13 را با ضخامت 80 میلیمتر درمان کرد. آزمایش نشان داد که سختی سطح 49.8 HRC و سختی هسته 53.1 HRC بود که هر دو فراتر از محدوده مجاز بودند. چهار ساعت به عنوان مدت درمان جدید انتخاب شد.
3. چرخه های معتدل و زمان اثر هم افزایی دارند.
دو چرخه تمپر مورد نیاز است: خنک شدن در دمای اتاق پس از تلطیف اول، و سپس انجام یک تلطیف دوم، که هر دو به زمان کافی نیاز دارند.
مکانیسم
تلطیف اول: این فرآیند تغییر ریزساختاری را آغاز می کند و اکثر تنش خاموش شدن را آزاد می کند.
تلطیف دوم: با حذف تنش های تازه ایجاد شده در طی تلطیف اولیه، تثبیت کلی ریزساختاری را تضمین می کند.
استانداردهای ایمنی: "تکمیل به موقع، تضمین تعداد چرخه های معتدل، و بایگانی داده ها." برای تضمین قابلیت ردیابی، سوابق نگهداری کامل و منحنی های دمای کوره برای هر کوره نگهداری می شود.








