چه عواملی بر مقاومت فشار سنسورهای ارتعاشی تأثیر می گذارد؟

سه حوزه کلیدی شامل عناصر اصلی موثر بر مقاومت فشار سنسورهای ارتعاشی است: فرآیند طراحی، انتخاب مواد و ساختار بسته بندی. ظرفیت سنسور برای تحمل فشار بالا مستقیماً با موارد زیر تعیین می شود:

1. طراحی جداسازی و ساختار بسته بندی

ضخامت دیافراگم: دیافراگم ضخیم‌تر مقاومت فشار بیشتری را برای حسگرهای فشار مستقیم-در تماس با فلز مذاب ارائه می‌کند، اما ضخامت بیش از حد حساسیت را کاهش می‌دهد. خرابی و نشتی سنسور مستقیماً ناشی از یک دیافراگم ضخیم ناکافی است که در برابر اعوجاج و ترک خوردگی تحت فشار بالا آسیب پذیر است.

استحکام محفظه محفظه: در مقایسه با سنسورهای دارای بسته بندی PVC یا پلاستیک، آنهایی که دارای بسته بندی فولادی ضد زنگ یکپارچه هستند، مقاومت فشاری قابل توجهی بالاتری از خود نشان می دهند. درزهای مفاصل تحت فشار زیاد به نواحی ضعیفی تبدیل می شوند که مستعد ترک خوردن و نشتی هستند.

ساختار آب بندی سیم کشی: تحت فشار بالا، فلز مذاب می تواند به راحتی از شکاف های سیم کشی به دلیل طراحی نامناسب آب بندی در نقاط سیم کشی نفوذ کند و باعث آسیب به عنصر حسگر و شکست فشار شود.

2. انتخاب مواد

جنس دیافراگم: حتی تحت فشار بالا متناوب طولانی مدت، حسگرهای ساخته شده از مواد آلیاژی با استحکام بالا، مانند فولاد ضد زنگ 17-4PH و Hastelloy، کمتر دچار ترک خستگی می شوند و نسبت به فولاد کربن معمولی مقاومت بسیار بالایی در برابر فشار و خستگی دارند. مواد آب بندی: واشرهای فلزی و پلی تترافلوئورواتیلن مقاوم در برابر فشار و دمای بالا (PTFE) برای آب بندی استفاده می شوند زیرا پایداری و مقاومت فشار بیشتری نسبت به لاستیک های معمولی دارند و احتمال تغییر شکل و شکست در دما و فشار بالا کمتر است.

3. رویه تولید

روش جوشکاری: در مقایسه با اتصالات پیچی، کپسوله جوشی یکپارچه مقاومت فشار بالاتری را ارائه می دهد. آنها در برابر ترک تحت فشار بالا آسیب پذیر هستند زیرا عیوب جوش بلافاصله مناطق ضعیفی را در مقاومت فشار ایجاد می کنند.

کاهش استرس: اگر در حین ساخت، تنش کاهش نیابد، سنسور دارای تنش پسماند خواهد بود. مقاومت فشار به طور مداوم در نتیجه تغییر شکل پیشرونده ناشی از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض فشار بالا کاهش می یابد.

روش کالیبراسیون: مقاومت فشار اسمی و واقعی سنسورهایی که در کارخانه تحت آزمایش کالیبراسیون مقاومت فشاری قرار نگرفته‌اند به‌طور قابل‌توجهی متفاوت است، که به راحتی می‌تواند منجر به شرایطی شود که در آن مقاومت فشار اسمی برآورده شود اما مقاومت واقعی قابل تحمل نباشد.