تفاوت بین ترموکوپل نوع B و نوع E چیست؟

تفاوت اصلی بین ترموکوپل های نوع B و نوع E در ترکیب مواد، محدوده دما، ویژگی های حساسیت، محیط قابل اجرا و موقعیت یابی هزینه آنها نهفته است. آنها دو مسیر فنی متمایز را در زمینه اندازه‌گیری دمای بالا نشان می‌دهند: "فلز گرانبها فوق-نوع اختصاصی دمای بالا" و "فلز پایه با حساسیت بالا-نوع عمومی." نوع B برای سناریوهای بسیار{5}}دمای{5} و پایداری بالا- بالای 1600 درجه مناسب است، در حالی که نوع E از نظر حساسیت بالا و اثربخشی هزینه{8} خوب در محدوده دمای متوسط ​​و پایین برتر است و به طور گسترده در کنترل فرآیندهای صنعتی و اندازه‌گیری‌های آزمایشگاهی استفاده می‌شود.

I. ترکیب مواد: فلز گرانبها دو پلاتین-رودیوم در مقابل فلز پایه نیکل-کروم-مس-نیکل

ترموکوپل‌های نوع B (پلاتین-رودیوم 30-پلاتین-رودیوم 6): الکترود مثبت یک آلیاژ پلاتین-رودیوم حاوی 30 درصد رودیوم (BP) است، و الکترود منفی یک پلاتین-رودیوم است که معمولاً حاوی Rhodium (6% Rhodium) است. ترموکوپل پلاتینیوم رودیوم."

در دسته ترموکوپل های فلزات گرانبها قرار می گیرند، به دلیل استفاده از مقادیر زیادی از فلزات کمیاب پلاتین و رودیوم، گران هستند و نیاز به سرمایه گذاری اولیه زیادی دارند.

ترموکوپل نوع E (Ni-کروم/مس- نیکل): الکترود مثبت یک آلیاژ نیکل-کروم (EP) و الکترود منفی یک آلیاژ مس-نیکل است (constantan, EN). متعلق به دسته ترموکوپل های فلزی پایه است.

هزینه مواد پایینی دارد و ارزان است، که آن را به یکی از مقرون به صرفه‌ترین{0}}عناصر سنجش دما در صنعت تبدیل می‌کند.

نتیجه‌گیری: نوع B برای اندازه‌گیری‌های دقیق دمای-با بودجه بالا،-نیاز فوق‌العاده-بالا، مناسب است. نوع E برای تولید دسته ای و کاربردهای صنعتی حساس به هزینه مناسب تر است.

II. محدوده دما: نوع B دارای دمای بسیار بالا است، در حالی که نوع E دارای طیف گسترده ای از دمای متوسط ​​و پایین است.

نوع B در حال حاضر دارای بالاترین حد درجه حرارت بالا در بین ترموکوپل‌های استاندارد شده است و به طور گسترده در کاربردهای دمای بسیار بالا مانند متالورژی، اندازه‌گیری مداوم دمای فولاد مذاب، و محفظه‌های احتراق موتورهای هوافضا استفاده می‌شود.

ترموکوپل‌های نوع E محدوده دمایی وسیعی از کم تا متوسط ​​را پوشش می‌دهند، و به‌ویژه برای اندازه‌گیری‌های با دقت بالا از 200- درجه تا 800 درجه مناسب هستند. آنها در اتمسفرهای اکسید کننده یا بی اثر با رطوبت بالا پایدار هستند.

توجه: ترموکوپل‌های نوع B دارای پتانسیل ترموالکتریک بسیار پایین زیر 600 درجه (E(25 درجه)≈-2μV هستند، که منجر به خطاهای اندازه‌گیری بزرگ می‌شود و آنها را برای اندازه‌گیری دمای اتاق یا دمای پایین- نامناسب می‌کند. از طرف دیگر ترموکوپل های نوع E حساسیت بالایی در محدوده دمای پایین دارند و از معدود ترموکوپل های فلزی پایه مناسب برای محیط های برودتی هستند.

III. حساسیت و خروجی سیگنال: نوع E بسیار برتر از نوع B است

ترموکوپل نوع E: دارای بالاترین پتانسیل ترموالکتریک و حساسیت در بین تمام ترموکوپل های استاندارد، تقریباً 68μV/درجه (یا 5.6μV/0.1 درجه).

این برای تشخیص تغییرات دما در دقیقه ایده آل است و برای استفاده در برنامه های ترموپیل برای اندازه گیری دقیق دما مناسب است.

ترموکوپل نوع B: دارای کمترین پتانسیل و حساسیت ترموالکتریک، فقط حدود 0.25μV/0.1 درجه (یعنی 2.5μV/درجه).

سیگنال ضعیف است و برای خواندن دقیق به یک ابزار نمایشگر{0}دقت و صدای کم- نیاز دارد.

مثال مقایسه: وقتی تا 100 درجه گرم می شود، نوع E-تقریباً 6.8 میلی ولت خروجی می دهد، در حالی که نوع B- تنها تقریباً 0.25 میلی ولت، اختلافی نزدیک به 27 برابر، خروجی می دهد. این بدان معناست که نوع E-نیازمندی کمتری برای سیستم جمع‌آوری داده‌ها و قابلیت‌های ضد تداخل قوی‌تر دارد.

IV. سازگاری محیطی و محدودیت های استفاده

توصیه: نوع B در محیط‌های تمیز و فوق{0}در دمای بالا (مانند کوره‌های خلاء، راکتورهای هسته‌ای) استفاده می‌شود. نوع E برای کاربردهای شیمیایی، غذایی و دارویی مناسب است که در آن سازگاری با حساسیت و رطوبت بالا مورد نیاز است، اما باید از تماس با گوگرد یا گازهای کاهنده اجتناب شود.

V. مقایسه سناریوهای کاربردی معمولی

ترموکوپل های نوع B: در سناریوهای عملیات فوق العاده{0}}در دمای بالا و چرخه{1} طولانی مانند کوره های بلند متالورژی، اندازه گیری مداوم دمای فولاد مذاب، کوره های پخت سرامیکی، محفظه های احتراق موتورهای هوافضا، و دستگاه های آزمایشی با دمای بالا- استفاده می شود.

ترموکوپل های نوع E: در کاربردهای- و پایین{1}}درجه حرارت- با حساسیت بالا مانند اندازه گیری دقیق دمای آزمایشگاهی، پردازش مواد غذایی، استریلیزاسیون دارویی، نظارت بر محیط، و کنترل دمای غلتک گرمایش الکترومغناطیسی استفاده می شود.