تصورات غلط رایج در مورد جبران دمای محل اتصال مرجع ترموکوپل دونده داغ چیست؟
پیام بگذارید
انتخاب سیم، عملیات سیم کشی و تطبیق سیستم سه موضوع اصلی تصورات غلط رایج در مورد جبران دمای محل اتصال مرجع ترموکوپل دونده داغ هستند. اختلاف اندازه گیری دمای ثابت 5-15 درجه می تواند مستقیماً از این باورها ناشی شود. موارد زیر افسانه های خاص و رفتارهای مناسب هستند:
1. تصور اشتباه انتخاب سیم: استفاده از سیم مسی معمولی به جای سیم جبرانی.
عمل نادرست: از سیم مسی معمولی مستقیماً به جای سیم جبران کننده ویژه برای طولانی تر کردن اتصال سرد استفاده می شود تا هزینه ها کاهش یابد.
مسئله اصلی این است که خواص ترموالکتریک سیم مسی معمولی با ترموکوپل ناسازگار است و نمی تواند خروجی پتانسیل ترموالکتریک ترموکوپل را حفظ کند. این منجر به انحراف اندازهگیری دمای ثابت 5 تا 15 درجه میشود که کاملاً از الزامات دقت اندازهگیری دمای دونده داغ کمتر است.
تمرین صحیح: سیم جبران کننده و مدل ترموکوپل باید دقیقاً مطابقت داشته باشند. ترموکوپلهای نوع K باید با سیمهای جبرانکننده نوع K، و ترموکوپلهای نوع J-با سیمهای جبرانکننده نوع J- مطابقت داده شوند. جایگزینی ممنوع است.
2. تصور اشتباه در مورد نحوه کار سیم کشی: چرخاندن پایانه های مثبت و منفی سیم جبران کننده.
اتصال تصادفی سیم ها بدون تایید قطبیت یک تکنیک نادرست است.
علت اصلی مشکل این است که معکوس کردن پایانه های مثبت و منفی منجر به پتانسیل ترموالکتریک معکوس می شود که باعث می شود دمای اندازه گیری شده 8 تا 15 درجه کمتر از دمای واقعی باشد. این واگرایی رفع شده و اشکال زدایی آن چالش برانگیز است.
روش صحیح: پس از سیم کشی، ترموکوپل و علامت مثبت و منفی سیم جبران کننده باید قبل از ثابت شدن پایانه ها مطابقت داشته باشند.
3. باور غلط در مورد محلول: دما را می توان به طور کامل با سیم های جبران کننده جبران کرد.
استراتژی نادرست: تصور اینکه در هنگام استفاده از سیم های جبران کننده، اصلاح دمای محل اتصال سرد بیشتر ضروری نیست.
منبع اصلی مشکل این است که سیمهای جبرانکننده فقط میتوانند اتصال سرد را از-منطقه دمای بالا به پایانه کنترل دما{1}}پایدار گسترش دهند. آنها قادر به جبران تغییرات ناشی از دمای محیط در اتصال سرد منحرف از 0 درجه نیستند. اگر به تنهایی استفاده شوند، عدم دقت چندین درجه همچنان رخ خواهد داد.
روش صحیح: برای حذف کامل انحراف اتصال سرد، سیم های جبران کننده باید همزمان با تنظیم خودکار پل کنترل کننده دما (یا تصحیح محاسبه ثانویه) استفاده شوند.
4. تصور نادرست در مورد تطابق سناریو: استفاده از راه حل جبرانی یکسان به طور مداوم بدون در نظر گرفتن زمینه.
روش نادرست: فقط سیمهای جبرانکننده اولیه با جبران پل برای قالبگیری دقیق{0}در دمای بالا، بدون اصلاح ثانویه استفاده میشوند.
مسئله اساسی این است که برد موثر جبران پل بین 0 تا 40 درجه محدود شده است. دمای محیط در ترمینال کنترل دما در سناریوهای قالبگیری تزریقی در دمای بالا به راحتی از این محدوده فراتر میرود، و تولید دقیق نیاز به دقت بالاتری دارد، بنابراین عدم دقت راهحل اصلی کافی نیست.
روش صحیح: برای قالب گیری تزریقی معمولی، محلول پایه کافی است. با این حال، برای قالبگیری تزریقی{0}در دمای بالا، یک سنسور دمای سرد{2} PT100 اضافی و اصلاح ثانویه نرمافزاری برای به حداقل رساندن خطاها مورد نیاز است.
5. خطای نصب: انتهای سرد در بخش سیمکشی با دمای بالا{1}}رانده داغ باقی میماند.
روش نادرست: به منظور صرفه جویی در زمان، انتهای سرد در ناحیه سیم کشی نزدیک به کویل گرمایش رانر داغ بدون باز شدن باقی می ماند.
هسته اصلی مسئله این است که دما در ناحیه سیم کشی می تواند به 60 تا 100 درجه افزایش یابد در حالی که رانر داغ در حال کار است، که به طور قابل توجهی بالاتر از حد جبران پل است. خوانش دما به دلیل تغییرات زیاد دما در انتهای سرد، با تغییرات بیش از 5 درجه به طور مداوم سرگردان خواهد بود.
روش صحیح: برای تضمین اینکه انتهای سرد در محدوده دمای محیط ثابت قرار دارد، انتهای سرد باید از طریق یک سیم جبران کننده به محل اتصال سیم کشی کنترل کننده دما کشیده شود.
6. افسانه تعمیر و نگهداری: بی توجهی به بررسی وضعیت جبران خسارت پس از تعویض ترموکوپل
عمل نادرست: بدون تایید نوع و قطبیت سیم جبران کننده، تولید بلافاصله پس از تعویض ترموکوپل آغاز می شود.
مشکل اساسی: ممکن است ترموکوپل تازه تعویض شده از نوع دیگری باشد یا سیم کشی به راحتی قطبیت را تغییر دهد. خطاهای دسته ای و خوانش دمای غیرمعمول مستقیماً ناشی از عدم تأیید این موضوع است.
تمرین صحیح: نوع و قطبیت سیم جبران کننده باید پس از تعویض ترموکوپل و سیم کشی مجدد تایید شود. هنگامی که دستگاه راه اندازی شد، مراقب تغییرات دما باشید و تنها زمانی که پایداری آن تأیید شد، خروجی منظم را راه اندازی کنید.
