کوره خلاء برای کنترل سرعت خنک کننده

کوره خلاء برای کنترل سرعت خنک کننده

روش های گرمایشی زیادی برای عملیات حرارتی فلزات وجود دارد. زغال سنگ و زغال سنگ ابتدا به عنوان منبع گرما و اخیراً از سوخت های مایع و گاز استفاده شد. استفاده از الکتریسیته کنترل گرمایش را آسان می کند و آلودگی محیطی وجود ندارد. از این منابع حرارتی می توان برای گرمایش مستقیم یا گرمایش غیرمستقیم توسط نمک مذاب یا فلز یا حتی ذرات شناور استفاده کرد. هنگامی که فلز گرم می شود، قطعه کار در معرض هوا قرار می گیرد و اغلب اکسیداسیون و کربن زدایی رخ می دهد (یعنی محتوای کربن در سطح قطعه فولادی کاهش می یابد) که تأثیر بسیار منفی بر خواص سطحی دارد. قطعات پس از عملیات حرارتی بنابراین معمولاً فلزات باید در اتمسفر کنترل شده یا اتمسفر محافظ، نمک مذاب و خلاء حرارت داده شوند و برای حفاظت و گرمایش نیز می توان از روکش ها یا روش های بسته بندی استفاده کرد. دمای گرمایش یکی از پارامترهای فرآیند مهم در فرآیند عملیات حرارتی است. انتخاب و کنترل دمای گرمایش مسئله اصلی برای اطمینان از کیفیت عملیات حرارتی است. دمای گرمایش با مواد فلزی در حال پردازش و هدف عملیات حرارتی متفاوت است، اما به طور کلی بالاتر از دمای انتقال فاز برای به دست آوردن ساختاری با دمای بالا گرم می شود. علاوه بر این، تبدیل به زمان معینی نیاز دارد. بنابراین، زمانی که سطح قطعه کار فلزی به دمای حرارت مورد نیاز رسید، باید برای مدت زمان معینی در این دما نگهداری شود تا دمای داخلی و خارجی یکسان شود و تبدیل ریزساختار کامل شود. این بازه زمانی را زمان نگهداری می نامند. هنگامی که از گرمایش با چگالی با انرژی بالا و عملیات حرارتی سطح استفاده می شود، سرعت گرمایش بسیار سریع است و به طور کلی زمان نگهداری وجود ندارد، در حالی که زمان نگهداری عملیات حرارتی شیمیایی اغلب طولانی تر است. خنک کردن نیز یک مرحله ضروری در فرآیند عملیات حرارتی است. روش خنک‌سازی از فرآیندی به فرآیند دیگر متفاوت است و نکته اصلی کنترل سرعت خنک‌سازی است. به طور کلی، بازپخت کندترین سرعت خنک‌سازی را دارد، سرعت خنک‌سازی نرمال‌سازی سریع‌تر است و سرعت خنک‌سازی خاموش سریع‌تر است. با این حال، به دلیل درجه های مختلف فولاد، الزامات مختلفی وجود دارد. به عنوان مثال، فولاد سخت توخالی را می توان با همان سرعت خنک سازی معمولی خاموش کرد.

www.superbheater.com