دستگاه تاول وکیوم پلی وینیل کلرید پایداری ضعیفی دارد

پلی وینیل کلراید در برابر نور و گرما پایداری ضعیفی دارد. نقطه نرم شدن 80 درجه است و تجزیه از 130 درجه شروع می شود. بدون گرم کردن تثبیت کننده، پلی وینیل کلرید در 100 درجه شروع به تجزیه می کند و در بالای 130 درجه سریعتر تجزیه می شود. در اثر حرارت تجزیه می شود تا گاز کلرید هیدروژن آزاد شود (گاز هیدروژن کلرید یک گاز سمی است) تا رنگ آن از سفید → زرد روشن → قرمز → قهوه ای → سیاه تغییر کند. اشعه ماوراء بنفش و اکسیژن در نور خورشید باعث تجزیه نور اکسیداتیو پلی وینیل کلرید می شود و در نتیجه انعطاف پذیری پلی وینیل کلراید را کاهش می دهد و در نهایت شکننده می شود. از اینجا، درک اینکه چرا برخی از پلاستیک های پی وی سی پس از مدت ها زرد و شکننده می شوند، دشوار نیست.