انواع و اشکال ساختاری ترموکوپل

ترموکوپل ها را می توان به نوع معمولی ، نوع زرهی ، نوع جامد با کارایی بالا و نوع خاص با توجه به فرم های طراحی ساختاری آنها تقسیم کرد. ترموکوپل های جهانی به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند ، بنابراین معمولاً انتخاب می شوند. انتخاب مواد برای لوله های محافظ عمدتاً جو ، دما ، سرعت جریان ، خوردگی و اصطکاک محیط آزمایش شده و همچنین سازگاری شیمیایی ، مقاومت فشار ، مقاومت به استرس ، سرعت پاسخ و مقرون به صرفه بودن مواد را در نظر می گیرد.

سپس می توان قطر ، ضخامت دیواره ، طول ، هوا و روش ثابت پوشش محافظ را بر اساس وضعیت توسعه واقعی مانند ساختار و محل نصب شیء آزمایش شده تعیین کرد. در اینجا ، باید به ضخامت دیوار (که مقاومت سایش را تعیین می کند) و ظرفیت گرما (که زمان واکنش را تعیین می کند) توجه شود. به منظور بهبود خصوصیات پویا لوله محافظ ، باید ضخامت دیواره لوله محافظ تا حد امکان به حداقل برسد.

اگر این یک محیط با درجه حرارت بالا با آسیب شدید شیمیایی باشد ، می توان لوله های حفاظت مضاعف را نیز در نظر گرفت. ترموکوپل های زرهی به دلیل انعطاف پذیری ، قطر کوچک ، سازگاری گسترده ، ظرفیت گرمای کوچک ، سرعت تجزیه و تحلیل پاسخ سریع ، عمر طولانی مدت خدمات و امکان برش طول خودسرانه ، به ویژه در مناطقی با نقاط اندازه گیری دمای عمیق (مانند برخی از نقاط دمای کار در بالای سازه های بویلر) یا خم شده ، به طور گسترده مورد مطالعه و استفاده قرار می گیرند.

هنگام انتخاب ، نکته اصلی مواد ، قطر ، طول و سایر پارامترهای لوله محافظ است. ترموکوپل با کارایی بالا و حالت جامد می تواند مزایای انواع معمولی و زرهی را با مقاومت در برابر دمای بالا ، پاسخ سریع و عمر طولانی مدت ترکیب کند. دمای کار ترموکوپل ها 100 درجه C بالاتر از ترموکوپل های معمولی از همان نوع است و سرعت پاسخ 6 تا 8 برابر سریعتر از ترموکوپل های معمولی است. انتخاب باید به طور جامع مورد تجزیه و تحلیل و در نظر گرفته شود ، به ویژه برای مقرون به صرفه بودن.