روش سفت شدن سرامیک های زیرکونیایی

زیرکونیا یک ماده خاص است. روش سخت شدن عمدتا با استفاده از تبدیل فاز زیرکونیا به دست می آید! زیرکونیای خالص یک جامد سفید است و زمانی که حاوی ناخالصی باشد خاکستری یا زرد روشن به نظر می رسد. رنگ های مختلف دیگر نمایش داده می شود. وزن مولکولی زیرکونیای خالص 123.22، چگالی نظری 5.89g/cm3 و نقطه ذوب 2715 درجه است. معمولاً حاوی مقدار کمی اکسید هافنیوم است که به سختی جدا می شود، اما تأثیر قابل توجهی روی خواص اکسید زیرکونیوم ندارد. سه شکل بلوری زیرکونیا وجود دارد: مونوکلینیک، تتراگونال و مکعبی. در دمای اتاق، زیرکونیا فقط به صورت یک فاز مونوکلینیک ظاهر می شود و وقتی تا حدود 1100 درجه حرارت داده می شود، به فاز چهار ضلعی تبدیل می شود و وقتی تا دمای بالاتر گرم می شود، به فاز مکعبی تبدیل می شود. از آنجایی که زمانی که فاز مونوکلینیک به فاز تتراگونال تغییر می کند، تغییر حجم زیاد رخ می دهد و هنگام خنک شدن، تغییر حجم زیادی در جهت مخالف رخ می دهد، به راحتی می توان باعث ترک خوردگی محصول شد که کاربرد زیرکونیای خالص را در زمینه های با دمای بالا محدود می کند. . . با این حال، پس از افزودن تثبیت کننده، فاز تتراگونال را می توان در دمای اتاق تثبیت کرد، بنابراین پس از گرم شدن، تغییر ناگهانی در حجم ایجاد نمی شود، که دامنه کاربرد زیرکونیا را بسیار گسترش می دهد. ماده اولیه مورد استفاده به عنوان تثبیت کننده در بازار عمدتاً اکسید ایتریم است.