سه مرحله برای حل مشکل انتخاب لوله آبگرمکن خورشیدی در زمستان

با کاهش تدریجی دما، عایق کاری لوله های آبگرمکن خورشیدی منازل مسکونی در مناطق سردسیر شمالی به یک سردرد قابل توجه تبدیل می شود. دمای پایین می تواند باعث یخ زدن و گرفتگی لوله ها و در موارد شدید ترکیدگی شود. کابل های گرمایش خورشیدی استفاده شده توسط کاربران گاهی ممکن است به دلیل انتخاب نامناسب یا عوامل مختلف دیگر آتش گرفته و بسوزند. بنابراین، ما سه مرحله برای رسیدگی به این موضوع ارائه خواهیم کرد.

ابتدا، هنگام انتخاب کابل‌های گرمایش خورشیدی، به ضد اشتعال بودن آنها توجه کنید. کابل‌های غیر{2}}شعله کابل‌های گرمایش خورشیدی کندکننده شعله-یک لایه محافظ بیرونی ضد شعله دارند و در شماره مدل "ZR" مشخص شده‌اند. آنها بیشتر برای عایق کاری لوله های آبگرمکن خورشیدی در مناطق سردسیر شمالی مناسب هستند. بنابراین، چگونه می‌توان بررسی کرد که آیا کابلی در برابر شعله-شعله‌گیر است؟ برای سوزاندن غلاف بیرونی کابل می توانید از فندک استفاده کنید. اگر آتش بگیرد،{11}}شعله گیر نیست. از سوی دیگر، کابل‌های گرمایش خورشیدی دیرگیر{13}} آتش نمی‌گیرند. غلاف بیرونی به سادگی سیاه و کمی سوخته به نظر می رسد.

دوم، هسته کابل های گرمایش خورشیدی از تولید کنندگان معتبر، سیم مسی قلع شده است. امروزه بسیاری از کابل‌های گرمایش خورشیدی-با قیمت پایین-با کیفیت پایین در بازار وجود دارد. هادی آنها سیم آهنی است که با آهنربا قابل آزمایش است و مستعد اشتعال است. هادی های این محصول مفتول مسی قلع دار استاندارد هستند که با آهنربا تست می شوند.

سوم، کابل‌های گرمایش خورشیدی به پیوند متقابل تابش- نیاز دارند. هدف اولیه از پیوند متقابل تابش{2}افزایش خواص مکانیکی، فیزیکی و الکتریکی عایق است. نسبت انقباض حرارتی مواد PTC در کابل های گرمایش خورشیدی با مواد عایق ناسازگار است. هنگامی که محصول گرم می شود، لایه PTC در محصولات بدون تابش از لایه عایق جدا می شود و بخش هایی از لایه PTC و هادی ها را در معرض دید قرار می دهد. این به راحتی می تواند باعث اتصال کوتاه و آتش سوزی شود.