دلیل مهر و موم شدن درگاه لوله گرمایش الکتریکی

برای جلوگیری از آسیب عایق از جذب رطوبت در هر دو انتهای لوله های گرمایش برقی ، آنها به طور معمول مهر و موم می شوند ، همچنین به عنوان "آب بندی" شناخته می شوند. با این حال ، آب بندی انتهای لوله های گرمایش الکتریکی توصیه نمی شود زیرا آنها در حین کار "نفس می کشند".

در طی فرآیند تولید ، هنگامی که اکسید منیزیم تبلور شده یا پرکننده های دیگر بین لوله و سیم گرمایش قرار می گیرند ، فضای بین آنها به طور کامل پر نمی شود و در نتیجه هوای به دام افتاده ایجاد می شود. در حالی که این هوای به دام افتاده می تواند تا حدی در مراحل بعدی مانند کوچک شدن ، بازپخت و خم شدن از بین برود ، اما هرگز به طور کامل از بین نمی رود.

هنگامی که لوله گرمایش الکتریکی از آن استفاده می شود و گرما ایجاد می کند ، هوای به دام افتاده گسترش می یابد و فشار قابل توجهی در داخل لوله ایجاد می کند. میزان این فشار به میزان رطوبت باقیمانده و آب متبلور درون لوله و همچنین دما بستگی دارد. با تکیه بر این فشار قوی ، برخی از گازهای داخل لوله گرمایش برقی از طریق انتهای لوله آزاد می شوند و "بازدم" را تشکیل می دهند. هنگامی که لوله گرمایش الکتریکی گرمایش را متوقف یا خنک می کند ، هوای باقیمانده در لوله به دلیل خنک شدن ، ایجاد فشار منفی در لوله یا ایجاد خلاء جزئی ، در لوله کوچک می شود. با تکیه بر این فشار منفی ، برخی از هوا از خارج از طریق انتهای لوله مکیده می شوند و "استنشاق" را تشکیل می دهند. وجود این فرآیند تنفسی عناصر گرمایش برقی توبولار ، نیازهای ویژه ای را در مورد عملکرد مواد آب بندی مطرح می کند ، یعنی باید مهر و موم شود اما مهر و موم نشده باشد ، مگر اینکه هوای باقیمانده ، رطوبت و آب کریستال در لوله گرمایش الکتریکی به اندازه کافی کوچک باشد. هنگامی که حداکثر فشار پس از گرم شدن در داخل شکل می گیرد ، پوسته فلزی از استحکام کافی برخوردار است و در شرایط کار پشت سر هم نخواهد بود ، در غیر این صورت ، خطر بالقوه بزرگی وجود خواهد داشت.