هدف از گرم کردن، گرم کردن بیلت تا دمای یکنواخت و مناسب برای نورد است

هدف از گرم کردن، گرم کردن بیلت تا دمای یکنواخت و مناسب برای نورد است

پس از افزایش دما، اولین مرحله بهبود انعطاف پذیری فولاد، کاهش مقاومت در برابر تغییر شکل و تغییر شکل فولاد آسان است. مقاومت تغییر شکل فولاد T12 در دمای اتاق حدود 600 مگاپاسکال است. هنگامی که تا 1200 درجه حرارت داده می شود، مقاومت تغییر شکل به حدود 30 مگاپاسکال کاهش می یابد که تنها یک بیستم مقاومت تغییر شکل در دمای اتاق است. گرم کردن فولاد با دمای مناسب می تواند حوادث ناشی از سایش و ضربه را کاهش دهد، بهره وری و نرخ بهره برداری از کارخانه نورد را بهبود بخشد و مصرف انرژی در هنگام نورد را کاهش دهد. در مرحله دوم، گرمایش می تواند ساختار داخلی و خواص بیلت های فولادی را بهبود بخشد. ساختار ناهموار و اجزای غیر فلزی از طریق اثر انتشار گرمایش در دمای بالا همگن می شوند. دمای گرمایش و یکنواختی نشانگر کیفیت گرمایش است. فولاد با کیفیت گرمایش خوب می تواند به راحتی محصولات نهایی را با شکل مقطع صحیح و ابعاد هندسی دقیق بدست آورد.

2. فرآیند گرمایش

دمای گرمایش بیلت های فولادی شامل دمای سطح، اختلاف دما در طول مقطع و اختلاف دما در جهت طول بیلت است. دمای حرارت نهایی بیلت های فولادی در کوره بر اساس شرایط واقعی مانند فرآیند نورد، مشخصات ساختاری آسیاب نورد و ویژگی های ساختاری کوره تعیین می شود. زمان لازم برای گرم شدن تا دمای مشخص شده به اندازه شمش فولادی، نوع فولاد، سیستم دمای مورد استفاده و برخی شرایط دیگر بستگی دارد.

شمش فولادی گرما را در کوره از طریق همرفت و تشعشع به دست می آورد که اولی فرسایش سطح شمش فولادی توسط گاز کوره است. دومی گرمای تابشی از گاز کوره و پوشش کوره داغ است. کوره گرمایش ما در سه بخش در جهت طول کنترل می شود: بخش پیش گرمایش، بخش گرمایش و بخش گرمایش یکنواخت. هنگامی که شمش فولادی وارد بخش پیش گرم کوره گرمایش می شود، جریان گرما به تدریج افزایش می یابد. هنگامی که شمش فولادی به بخش گرمایش دوم می رسد، جریان گرما اساساً بدون تغییر باقی می ماند، در حالی که وقتی شمش فولادی به بخش گرمایش یکنواخت می رسد، جریان گرما به تدریج کاهش می یابد. در بخش گرمایش یکنواخت، دمای سطح شمش فولادی اساساً بدون تغییر باقی می ماند، در حالی که اختلاف دمای سطح مقطع به تدریج کاهش می یابد. گرمای به دست آمده از سطح شمش فولادی از طریق رسانش حرارتی به داخل پخش می شود. هر چه جریان حرارتی منتقل شده به سطح شمش فولادی کوچکتر باشد، منطقه گرمایش بزرگتر، اندازه مقطع شمش فولادی کوچکتر، هدایت حرارتی فولاد بیشتر و اختلاف دمای مقطع کمتر است. . به طور کلی، شمش های فولادی با مقاطع بزرگتر زمان گرمایش بیشتری نسبت به نمونه های با مقطع کوچکتر دارند، در حالی که فولاد آلیاژی زمان گرمایش طولانی تری نسبت به فولاد کربنی دارد.

3. نقص گرمایش

ترک خوردگی فولاد آلیاژی: در مرحله ابتدایی حرارت دهی (زیر 700 درجه)، برای فولادهای با رسانایی حرارتی پایین مانند فولاد ابزار با کربن بالا، فولاد منگنز بالا، فولاد بلبرینگ، فولاد پرسرعت و غیره، در صورتی که میزان گرمایش بیش از حد باشد. سریع، دمای سطح به طور ناگهانی افزایش می یابد، و اختلاف دمای مقطع بسیار زیاد است، تنش حرارتی ایجاد می شود که منجر به ترک می شود.

Www.superbheater.com