عملکرد کوره گرمایش عمدتاً به جنبه های زیر توجه دارد:

عملکرد کوره گرمایش عمدتاً به جنبه های زیر توجه دارد:

در مراحل اولیه که همه رگولاتورها راه اندازی می شوند، کنترل سیستم حرارتی معمولاً خودکار است و تنظیم رگولاتورها از آیین نامه فرآیند می آید. در صورت خرابی یا تعمیر رگولاتور اتوماتیک می توان از عملکرد دستی استفاده کرد. در صورت بروز تصادف یا آسیب به قطعات اتوماتیک می توان از عملیات دستی استفاده کرد.

به منظور حفظ استفاده موثر طولانی مدت از کوره، باید به نگهداری منظم و توجه به شرایط استفاده از آن پرداخت. به طور منظم مقیاس اکسید را تمیز کنید. مرتباً حجم آب، دما و فشار اجزای خنک‌شده با آب را در داخل کوره بررسی کنید.

وقتی فن خراب می شود یا به طور ناگهانی برق قطع می شود، جریان هوا به تدریج قطع می شود. در این زمان لازم است دریچه های هوا و گاز روی مشعل و همچنین شیر اصلی گاز به سرعت بسته شود.

کوره خشک کن: کوره گرمایش باید قبل از تولید، پس از تعمیرات اساسی یا جزئی خشک شود تا رطوبت از سنگ تراشی خارج شود. زمان پخت باید عوامل متعددی را در نظر بگیرد. در اینجا برخی از داده های مرجع آورده شده است: قبل از تولید کوره گرمایش با پرتوهای راهپیمایی 150 تن، 36 ساعت طول می کشید تا از دمای اتاق به 150 درجه برسد و عایق را به مدت 60 ساعت حفظ کرد. درجه حرارت را با سرعت 15 درجه در ساعت به 350 درجه برسانید و آن را به مدت 60 ساعت حفظ کنید. درجه حرارت را با سرعت 15 درجه در ساعت به 600 درجه افزایش دهید و آن را به مدت 48 ساعت حفظ کنید. سپس با سرعت 20 درجه در ساعت تا 8000 درجه حرارت داده و به مدت 36 ساعت گرم نگه دارید. با سرعت 20 درجه در ساعت تا 1200 درجه حرارت داده و به مدت 36 ساعت گرم نگه دارید. کل زمان پخت 14 روز است. فر تعمیر اساسی تا 200 درجه گرم می شود و به مدت 4 ساعت عایق می شود. با سرعت 20 درجه در ساعت تا 700 درجه گرم کنید و سپس به مدت 4 ساعت نگه دارید. با سرعت 50 درجه در ساعت تا 1200 درجه گرم کنید و به مدت 4 ساعت گرم نگه دارید. کل زمان پخت 2 روز است و در صورت کافی بودن زمان می توان آن را تا 3 روز افزایش داد. فر پس از تعمیرات جزئی با سرعت 25 درجه در ساعت تا 600 درجه گرم می شود و سپس به مدت 6 ساعت عایق بندی می شود. با سرعت 50 درجه در ساعت تا 1200 درجه گرم کنید و به مدت 4 ساعت گرم نگه دارید. کل زمان پخت حدود 2 روز است.

Ignite: خط لوله گاز جلوی کوره که به تازگی ساخته، تعمیر و یا برای مدت طولانی بلااستفاده مانده است، قبل از گازرسانی باید کاملاً از هوای داخل خط لوله پاک شود. در حین کار به این نکته توجه کنید که آیا نشتی در خط لوله و متعلقات آن وجود دارد یا خیر.

عمل راندن هوای داخل خط لوله و لوازم جانبی آن به اتمسفر خارج از کارگاه را رهاسازی می گویند که به معنای استفاده از نیتروژن (یا بخار) برای هدایت هوا و سپس استفاده از گاز زغال سنگ برای هدایت نیتروژن (یا بخار) است. پراکندگی به صورت مرحله ای انجام می شود و از لوله اصلی به هر لوله اصلی و سپس به هر لوله انشعاب و در نهایت به لوله گاز جلوی مشعل می رود. پس از عبور گاز نیتروژن در مدت زمان مشخص شده و اطمینان از خوب بودن جایگزینی، عبور گاز نیتروژن را متوقف کنید، سپس گاز را رد کنید و گاز نیتروژن را از لوله رهاسازی خارج کنید. پس از اتمام این مرحله، نمونه ای از لوله نمونه برداری در انتهای خط لوله گاز گرفته و آزمایش انفجار انجام دهید. پس از گذراندن تست، شیر رهاسازی را ببندید و این قسمت را کاملا آزاد شده در نظر بگیرید. در صورت عدم صلاحیت، لازم است برای مدتی دیگر با آن رانندگی کنید و آزمایش انفجار انجام دهید تا واجد شرایط شود.

آزمایش انفجار در یک درام دایره ای با قطر 70-100 میلی متر و طول حدود 300 میلی متر انجام شد. شعله کوچکی در محل امنی که کمی دورتر از صحنه گاز است مشتعل شده و روی زمین قرار می گیرد. دهانه استوانه پر از نمونه را به سمت شعله حرکت دهید و درپوش سیلندر را باز کنید و نمونه را در داخل استوانه روشن کنید. هنگامی که آتش و به آرامی و بی‌صدا تا ته سیلندر به سوختن ادامه می‌دهد، واجد شرایط تلقی می‌شود. اگر احتراق پس از احتراق سریع باشد، نشان می دهد که هنوز مقداری هوا باقی مانده است.

www.superbheater.com