تأثیر سفتی دسته سیم ترموکوپل بر پایداری سیگنال بلندمدت-

هنگام مونتاژ قالب، بسیاری از تعمیرکاران ممکن است دسته سیم های ترموکوپل را با استفاده از بند کابل خیلی محکم ببندند. آنها فراموش می کنند که بسته بندی محکم باعث استرس اکستروژن مداوم بر روی عایق بیرونی و سیم های آلیاژی داخلی می شود. چرخش طولانی مدت ارتعاش و دما در زیر لایه های عایق آسیب اکستروژن، منجر به ترک خوردگی سیم داخلی و نوسانات متناوب سیگنال می شود. در این مقاله، استانداردسازی عملیات بسته‌بندی و مکانیسم آسیب تجزیه و تحلیل می‌شود.

سه سناریو آسیب ناشی از بسته‌بندی بیش از حد سیم محکم

1. تغییر شکل فشاری دائمی لایه عایق خارجی

مواد عایق سیلیکون و PTFE با درجه حرارت بالا، اگر برای مدت طولانی محکم به هم متصل شوند، انعطاف‌پذیری خود را از دست می‌دهند و فرورفتگی‌های دائمی ایجاد می‌کنند. تکرار سیکل سرد{1}}گرما باعث ایجاد ترک‌های میکرو- روی سطح فرورفتگی می‌شود که منجر به نفوذ رطوبت کارگاه و گاز فرار پلاستیک می‌شود و در نتیجه مقاومت عایق را کاهش می‌دهد و خطر اتصال کوتاه متناوب را ایجاد می‌کند.

2. تنش خستگی اکستروژن سیم آلیاژ داخلی

نیروی اتصال نامناسب باعث فشرده شدن چندین هسته سیم در غلاف می شود. ارتعاشات رفت و برگشتی کوچک ناشی از بستن ماشین‌های تزریق، غلظت تنش بالایی را در موقعیت فرورفتگی ایجاد می‌کند که منجر به ایجاد لایه‌های خستگی شکننده روی سیم آلیاژی می‌شود و در نهایت باعث شکستگی‌های داخلی نامرئی می‌شود که تنها با خطاهای مدار باز- تحت ارتعاش قابل شناسایی است.

3. شکستن قیطان محافظ در محل اتصال

بست های محکم کابل، نوار محافظ فلزی داخل کابل را فشرده و می شکند و در نتیجه باعث شکست جزئی محافظ می شود. نویز الکترومغناطیسی به قسمت شکسته نشت می کند و منجر به جهش دمای نامنظم ± 1 تا 3 درجه در طول تولید می شود.

استانداردهای عملیات بسته بندی استاندارد

1. معیار مدیریت سفتی بند کابل

پس از سفت کردن بند کابل، باید فاصله کمی بین کراوات و سطح دسته سیم وجود داشته باشد. یک ورق پلاستیکی نازک 0.1 میلی متری را می توان به آرامی بین کراوات و عایق بیرونی قرار داد. سفت کردن تا زمانی که فرورفتگی های شفاف لایه عایق قابل مشاهده نباشد مجاز نیست.

2. محدودیت فاصله برای بسته بندی

هر 15 سانتی متر باید از بند کابل برای تعمیر سیم ها استفاده شود. از اتصال چند{2}}متمرکز در بخش کوتاه 5 سانتی متری خودداری کنید، که استرس اکستروژن برهم نهفته را ایجاد می کند. حداقل 4 سانتی متر بخش بافر سست را در موقعیت خم شدن سیم{6}}در حالت انتقال غلاف، بدون اتصال در منطقه بافر بگذارید.

3. حفاظت ویژه در نقاط خم

2) برای تمام بخش های خم سیم ترموکوپل که رادیان آنها کمتر از 10 برابر قطر غلاف است، ابتدا آستین محافظ بافته نرم ضخیم را بپیچید و سپس آن را ببندید تا فشار اکستروژن پخش شود و از ترک خوردن عایق موضعی جلوگیری شود.

4. طبقه بندی مختلف بسته بندی

سیم های سیگنال ترموکوپل باید به طور جداگانه بسته شوند و با کابل های برق گرمایش سنگین به هم وصل نشوند. وزن و ارتعاش کابل برق باعث ایجاد تنش اکستروژن بیش از حد به سیم های ترموکوپل نازک می شود.

اقلام باید به طور منظم برای مهار سیم همراه بررسی شوند

3. در طول نگهداری ماهانه قالب، تمام مناطقی را که بند کابل بسته شده است، بررسی کنید. اگر فرورفتگی عایق زیاد است و پس از شل کردن کراوات نمی‌تواند به عقب برگردد، بند کابل محکم قدیمی را بردارید، با استاندارد شل دوباره ببندید و یک آستین محافظ در نقطه فرورفتگی اضافه کنید. برای مهار سیم هایی که بیش از 6 ماه محکم بسته شده اند، آزمایش مقاومت عایق مگاهم متر باید برای بررسی آسیب پنهان عایق انجام شود.