تأثیر آلیاژ آبکاری بر ویژگی‌های ریختگی لوله‌های گرمایش الکتریکی

تأثیر آلیاژ آبکاری بر ویژگی‌های ریختگی لوله‌های گرمایش الکتریکی

چین دارای ذخایر بور فراوان، قیمت پایین و ثبات است. بور در - Fe و - حلالیت آهن کمتر از 0 است.00به ترتیب 04 درصد وزنی و 0.02 درصد وزنی است. پس از افزودن بور به آلیاژ Fe-C، بیشتر بور کاربید بور تشکیل می دهد یا به شکل بورید با سختی بالا و پایداری خوب در دمای بالا در طول انجماد رسوب می کند. افزایش محتوای بور می تواند ناحیه آستنیت را کاهش دهد. هنگامی که مقدار بور به مقدار مشخصی افزایش می یابد، ناحیه آستنیت تا حدی کوچک می شود و ممکن است تغییر فازی در نقطه ذوب وجود نداشته باشد که با عملیات حرارتی تقویت نمی شود. میزان مقاومت در برابر سایش کاربید بور و فاز بورید نیز به اثر پشتیبانی و بسته بندی ماتریس بستگی دارد، یعنی ماتریس به سختی و درصد حجمی خاصی نیاز دارد. در سایش ساینده ضربه ای، پس از برداشتن ماتریس با سختی کم، فاز کاربید بور یا بورید از سطح سایش بیرون زده است. تحت اکستروژن و ضربه مکرر ذرات ساینده، کاربید و بورید بور سخت و شکننده ممکن است شکسته شود و در نتیجه عملکرد سایش ضد سایشی آلیاژ کاهش یابد. علاوه بر این، اگر درصد حجمی ماتریس خیلی کم باشد، اثر بسته بندی خوبی روی فاز سخت نخواهد داشت. در سایش ساینده ضربه ای، فاز سخت به صورت ذرات بزرگ می ریزد که همچنین منجر به کاهش مقاومت سایشی آلیاژ می شود. بنابراین، برای دستیابی به مقاومت سایشی عالی در آلیاژهای ریختگی Fe-CB، ماتریس باید دارای محتوای کربن و درصد حجمی مشخصی باشد. تحقیقات موجود عمدتاً بر روی فولاد کربن متوسط ​​و کم با مقدار نسبتاً کمی کربن اضافه شده تمرکز دارد. به منظور بررسی بیشتر اثر B بر ساختار انجماد و خواص آلیاژ Fe-CB در محتوای کربن بالا، این مقاله قصد دارد محتوای کربن حدود 1.0 درصد وزنی را برای تحقیقات اولیه انتخاب کند.

www.superbheater.com