تفاوت بین ترمیستور سنسور دما و ترموکوپل

تفاوت بین ترموکوپل ها و مقاومت های حرارتی
1. خواص سیگنال ها متفاوت است:
مقاومت حرارتی خود یک مقاومت است و یک دماسنج مقاومت حرارتی بر اساس این اصل کار می کند که مقاومت یک سیم فلزی با دما تغییر می کند. و ترموکوپل: این یک مدار بسته است که با جوشکاری سیم یا نیمه هادی دو ماده مختلف در کنار هم تشکیل شده است. هنگامی که اختلاف دما بین دو مخاطب سیم وجود دارد ، یک نیروی الکتروموتور بین آنها ایجاد می شود ، بنابراین مقدار مشخصی از جریان در مدار ایجاد می شود. این پدیده اثر ترموالکتریک نامیده می شود. ترموکوپل ها با استفاده از این اثر کار می کنند.
2. دامنه های دما که توسط دو سنسور تشخیص داده شده متفاوت است:
مقاومت حرارتی به طور کلی در محدوده دمای درجه {0}} با حداکثر اندازه گیری حدود 600 درجه تشخیص داده می شود ، در حالی که ترموکوپل ها می توانند درجه حرارت را در محدوده درجه {2}} (یا حتی بالاتر) تشخیص دهند.
3. مواد مختلف:
ترمیستور یک ماده فلزی است که به تغییرات دما حساس است. ترمیستور یک سیگنال مقاومت است که یک مقدار مقاومت (ω) را بدون قطب های مثبت یا منفی خروجی می کند. معمولاً مورد استفاده شامل PT100 Cu50 .. و اتصال حرارتی یک ماده دو فلزی است که در آن دو ماده فلزی مختلف به دلیل تغییر دما ، در دو انتهای دو سیم فلزی مختلف اختلاف پتانسیل ایجاد می کنند. می توان آن را به اعداد مقیاس مساوی K ، S ، E ، R ، T و N-Type تقسیم کرد ، که می تواند در محیط های مختلف اندازه گیری و محدوده اندازه گیری دما استفاده شود. ترموکوپل ها سیگنال های ولتاژ هستند که میلی ولت های خروجی (MV) و دارای قطب های مثبت و منفی هستند. برخی از آنها گرانتر از مقاومت هستند و برخی از آنها ارزان تر از مقاومت هستند ، اما از جمله سیم های جبران خسارت ، هزینه کلی ترموکوپل ها بیشتر است.
4. رابطه با PLC متفاوت است:
ماژول های ورودی برای مقاومت های حرارتی و ترموکوپل های مربوط به PLC نیز متفاوت هستند. این جمله مشکلی نیست ، اما به طور کلی PLC ها مستقیماً به سیگنال های ma {0} ma متصل می شوند ، در حالی که مقاومت های حرارتی و ترموکوپل ها معمولاً با فرستنده ها به PLC ها متصل می شوند. در صورت اتصال به DCS ، نیازی به استفاده از فرستنده نیست. ترمیستور یک سیگنال RTD است ، ترموکوپل یک سیگنال TC است! PLC همچنین دارای ماژول مقاومت حرارتی و ماژول ترموکوپل است که می تواند به طور مستقیم سیگنال های مقاومت و ترموکوپل را وارد کند.
تفاوت بین اصل اندازه گیری دما از یک ترمیستور و یک ترموکوپل در این است که یک ترمیستور دما را بر اساس اثر حرارتی مقاومت اندازه گیری می کند ، یعنی مشخصه مقدار مقاومت مقاومت در حال تغییر با دما است. بنابراین ، تا زمانی که تغییر مقاومت ترمیستور اندازه گیری شود ، می توان دما را اندازه گیری کرد. در حال حاضر ، عمدتا دو نوع ترمیستور وجود دارد: ترمیستورهای فلزی و ترمیستورهای نیمه هادی.
مقدار مقاومت و دمای یک ترمیستور فلزی به طور کلی می تواند با معادله زیر تقریب شود: rt {{0}}} 0 [1+ (t-t0)]
در فرمول ، RT مقدار مقاومت در دمای t است. rt {{0}} مقدار مقاومت مربوطه در دمای T0 است (معمولاً T 0=0 درجه) ؛ ضریب دما است. رابطه بین مقدار مقاومت یک ترمیستور نیمه هادی و درجه حرارت RT {3}} AEB/T است ، جایی که RT مقدار مقاومت در دمای t است. A. B به ثابت ساختار ماده نیمه هادی بستگی دارد.
در مقایسه با دیگران ، ترمیستورها ضریب دمای بیشتری و مقادیر مقاومت بیشتری در دمای اتاق دارند (معمولاً بالاتر از چند هزار اهم) ، اما قابلیت تعویض ضعیف ، غیرخطی شدید و دامنه اندازه گیری دما فقط {0}} 300 درجه درجه دارند. آنها به طور گسترده ای برای تشخیص دما و کنترل در لوازم خانگی و اتومبیل استفاده می شوند. ترمیستورهای فلزی به طور کلی برای اندازه گیری دما در محدوده -200 500 درجه مناسب هستند که با اندازه گیری دقیق ، پایداری خوب و عملکرد قابل اعتماد مشخص می شوند. آنها به طور گسترده ای در کنترل فرآیند استفاده می شوند.
از منظر تغییر مقاومت در برابر دما ، بیشتر هادی های فلزی در صنعت معمولاً از ترمیستورهای فلزی استفاده می کنند ، اما همه نمی توانند به عنوان دماسنج استفاده شوند. به عنوان یک ماده فلزی برای ترمیستورها ، به طور کلی لازم است ضریب دمای بزرگ و پایدار ، مقاومت بالایی (کاهش اندازه سنسور با همان حساسیت) ، خصوصیات شیمیایی و فیزیکی پایدار در محدوده دمای استفاده ، تکرارپذیری مواد خوب و رابطه خطی بین مقدار مقاومت و تغییر دما باشد.