توضیح تحلیل ساختاری ماشین قالب گیری تزریقی

دستگاه قالب گیری تزریقی از نظر ساختار مکانیکی عمدتاً به یک قسمت تزریقی و یک قسمت قفل کننده تقسیم می شود. وظیفه قسمت تزریق، ذوب پلاستیک و تزریق آن به داخل حفره قالب است، در حالی که عملکرد قسمت قفل کننده، کنترل اعمال مختلفی مانند باز و بسته شدن قالب، بیرون ریختن محصولات و غیره است.
1. بخش تزریق
دو شکل اصلی تزریق وجود دارد: نوع پیستونی و نوع پیچی رفت و برگشتی.
امروزه دستگاه های قالب گیری تزریق پیستون بسیار نادر هستند و در اینجا معرفی نمی شوند.
دستگاه قالب گیری تزریقی پیستونی، ذرات جامد پلاستیکی (یا پودرها) را از طریق چرخش پیچ در سیلندر گرمایش ذوب و مخلوط می کند و آنها را در حفره جلوی سیلندر فشرده می کند. سپس پیچ در جهت محوری به سمت جلو حرکت می کند و مذاب پلاستیک موجود در حفره را به داخل حفره قالب تزریق می کند. در طی پلاستیک سازی، پلاستیک توسط دنده های پیچ فشار داده می شود و در شیار پیچ فشرده می شود و انتقال حرارت را از دیواره بشکه دریافت می کند. علاوه بر این، اصطکاک بین پلاستیک و پلاستیک، پلاستیک و بشکه و سطح پیچ گرما تولید می کند و به تدریج دما را تا دمای ذوب افزایش می دهد. پلاستیک ذوب شده توسط Luoxuan هم زده و بیشتر مخلوط می شود و در امتداد شیار پیچ وارد قسمت جلویی بشکه می شود و پیچ را به عقب می راند.
اجزای مربوط به تزریق و پلاستیک سازی عمدتاً شامل پیچ، بشکه، فلو شاتل، چک رینگ، نازل، فلنج، قیف تغذیه و غیره است که در ادامه نقش و تاثیر آنها در فرآیند پلاستیک سازی توضیح داده خواهد شد.
پیچ یکی از اجزای مهم دستگاه قالب گیری تزریقی است. عملکرد آن انتقال، فشرده سازی، ذوب، هم زدن و اعمال فشار به پلاستیک است. همه اینها از طریق چرخش پیچ در داخل بشکه به دست می آید. هنگامی که پیچ می چرخد، پلاستیک باعث ایجاد اصطکاک و حرکت متقابل در دیواره داخلی بشکه، سطح زیرین شیار پیچ، سطح پیشروی لبه پیچ و بین پلاستیک و پلاستیک می شود. حرکت رو به جلو پلاستیک حاصل این ترکیب حرکت است و گرمای حاصل از اصطکاک نیز جذب می شود تا دمای پلاستیک افزایش یافته و آن ذوب شود. ساختار پیچ به طور مستقیم بر میزان این اثرات تأثیر می گذارد.
ساختارهای اسکرو قالب‌گیری تزریقی معمولی را نیز می‌توان با اجزایی مانند پیچ ​​آزاد، پیچ مانع یا پیچ شکاف برای بهبود کیفیت پلاستیک‌سازی طراحی کرد.
ساختار بشکه دستگاه در واقع یک لوله دایره ای شکل با یک سوراخ برش در وسط است.
در فرآیند پلاستیک سازی پلاستیک، قدرت پیشرفت و اختلاط آن از چرخش نسبی پیچ و بشکه حاصل می شود. با توجه به اشکال مختلف پلاستیک در شیارهای پیچ، پیچ به طور کلی به سه بخش تقسیم می شود: بخش انتقال جامد (که به عنوان بخش تغذیه نیز شناخته می شود)، بخش ذوب (همچنین به عنوان بخش فشرده سازی شناخته می شود) و بخش همگن سازی (همچنین به عنوان بخش اندازه گیری نیز شناخته می شود). ).
در کتاب های درسی مربوط به پلاستیک سازی پلاستیک، بخش انتقال جامد پلاستیک در پیچ به عنوان یک بستر جامد در نظر گرفته می شود که در آن ذرات پلاستیک با یکدیگر حرکت نمی کنند. سپس حالت ایده آل حرکت و اصطکاک بین بستر جامد و دیواره بشکه، سطح پیشروی لبه پیچ و سطح شیار پیچ برای تعیین سرعت انتقال پلاستیک به جلو محاسبه می شود. تفاوت های زیادی بین این وضعیت و وضعیت واقعی وجود دارد و نمی توان از آن به عنوان مبنایی برای تجزیه و تحلیل وضعیت تغذیه ذرات پلاستیک با اشکال مختلف استفاده کرد. اگر ذرات پلاستیک بزرگ نباشند، وقتی توسط دیواره داخلی بشکه به سمت جلو کشیده می شوند، لایه لایه شده و غلت می زنند و به تدریج فشرده می شوند و یک پلاگین جامد تشکیل می دهند. هنگامی که قطر ذرات مواد مشابه عمق شیار پیچ باشد، مسیر حرکت آنها اساساً یک حرکت خطی در امتداد جهت شعاعی شیار پیچ به اضافه یک حرکت خطی در یک زاویه است. به دلیل چینش شل پلاستیک در شیار پیچ در زمانی که ذرات بزرگ هستند، سرعت انتقال نیز کندتر است. وقتی ذرات به اندازه معینی رسیدند و با قطری بیشتر از عمق شیار پیچ وارد قسمت فشرده‌سازی شدند، پلاستیک بین پیچ و بشکه گیر می‌کند. اگر نیروی کشش رو به جلو برای غلبه بر نیروی مورد نیاز برای صاف کردن ذرات پلاستیک کافی نباشد، پلاستیک در شیار پیچ گیر کرده و به جلو پیش نمی‌رود.