روش ها و ویژگی های خاص شکل دهی سرامیک

روش ها و ویژگی های خاص شکل دهی سرامیک

شکل دهی سرامیکی فرآیند تبدیل مواد خام سرامیکی به بدنه های سبز رنگ با شکل ها، اندازه ها و استحکام مشخص بر اساس نیازهای واقعی تولید است. فرآیند شکل دهی به عملکرد مواد خام سرامیکی و روش فرآیند شکل دهی بستگی دارد. روش های مختلفی برای شکل دادن به محصولات سرامیکی وجود دارد، اما در مجموع می توان آنها را به قالب گیری خشک و قالب گیری مرطوب تقسیم کرد.

شکل دهی خشک شامل روش هایی مانند پرس خشک، پرس ایزواستاتیک، شکل دهی با فشار فوق العاده بالا، شکل دهی الکترومغناطیسی پودری و غیره است. شکل دهی مرطوب را می توان به طور تقریبی به دو دسته تقسیم کرد: شکل دهی پلاستیک و شکل دهی ریخته گری کلوئیدی. شکل دهی پلاستیک، که به عنوان روش پرس مرطوب نیز شناخته می شود، به روشی اطلاق می شود که مواد پلاستیکی را در قالب سفت و سخت فشرده می کند، از جمله قالب گیری اکستروژن، قالب گیری تزریقی، قالب گیری فیلم نورد (قالب سازی نورد)، و روش های دیگر. ریخته گری ژلاتینی یک روش قالب گیری است که از دوغاب قابل روان برای ایجاد یک شکل خود نگهدار استفاده می کند. این روش از سیالیت دوغاب برای خشک کردن و جامد شدن مواد برای به دست آوردن شکل خاصی از بدنه تشکیل شده استفاده می کند. عمدتاً شامل قالب‌گیری تزریقی، قالب‌گیری انجماد، قالب‌گیری ریخته‌گری، قالب‌گیری انجماد مستقیم و قالب‌گیری تزریق ارتعاش کلوئیدی.

قالب گیری با فشار خشک

قالب گیری پرس خشک فرآیندی است که در آن مقدار معینی از افزودنی های آلی (مانند چسب ها، روان کننده ها، نرم کننده ها، کف زدا، عوامل کاهش دهنده آب و غیره) به پودر سرامیکی برای تشکیل آن در قالب تحت فشار خارجی می گویند.

مزایا: دستیابی به اتوماسیون آسان است، بنابراین به طور گسترده در تولید صنعتی استفاده شده است.

معایب: در طول فرآیند شکل‌دهی، توزیع ناهموار فشار شعاعی و محوری اغلب منجر به لایه‌برداری، ترک خوردگی و تراکم ناهموار بیلت می‌شود.

Www.superbheater.com