مقاومت پلاتین PT100: اصل اندازه گیری دما و ملاحظات انتخاب برای مقاومتهای پلاتین آزمایشگاهی

مقاومت پلاتین PT100: معمولاً نقاط اندازه گیری دما در آزمایشگاههای تهویه هوا وجود دارد و نقاط اندازه گیری با دقت بالا اغلب از مقاومتهای پلاتین استفاده می کنند. همه ما می دانیم که مقدار مقاومت مربوط به مواد ، طول ، سطح مقطعی است و البته درجه حرارت نیز یک عامل ضروری است. دماسنج که از تغییر مقاومت ناشی از تغییر دما برای اندازه گیری دما استفاده می کند ، مقاومت پلاتین حرارتی نامیده می شود. این دماسنج یک ساختار ساده دارد ، استفاده از آن آسان است ، دارای عملکرد پایدار ، دقت و حساسیت اندازه گیری بالا است و برای انتقال از راه دور ، ضبط خودکار و کنترل متمرکز سیگنال ها مناسب است. معمولاً برای اندازه گیری دما بین {4}}} و 500 درجه مناسب است.

مقاومت های پلاتین و ترموکوپل ها دارای نام های مشابهی هستند ، اما این دو دستگاه اندازه گیری دما اساساً متفاوت هستند: 1. با تغییر دما ، مقاومت پلاتین مقدار مقاومت خود را تغییر می دهد ، در حالی که ترموکوپل تغییراتی در ولتاژ ناشی از آن ایجاد می کند. 2. مقاومت حرارتی یک ماده فلزی/نیمه هادی است و ترموکوپل یک ماده دو فلزی/نیمه هادی است. 3. دامنه دمای اندازه گیری مختلف: در مقایسه ، مقاومتهای حرارتی برای اندازه گیری درجه حرارت پایین مناسب هستند و ترموکوپل ها برای اندازه گیری درجه حرارت بالا مناسب هستند. 4. روشهای مختلف اتصال: ترموکوپل ها قطب های مثبت و منفی دارند و مقاومت های حرارتی چنین نیستند.

مقاومت های پلاتین مورد نیازهای زیر را برای مواد دارند: 1. ضریب دمای مقاومت باید زیاد باشد. ضریب دمای مقاومت به عنوان تغییر نسبی مقاومت در هنگام افزایش درجه حرارت 1 کلوین تعریف می شود. هرچه ضریب دمای مقاومت بزرگتر باشد ، حساسیت دماسنج بیشتر و نتایج اندازه گیری دقیق تر خواهد بود. 2. مقاومت بالا. هرچه مقاومت بزرگتر باشد ، حجم مقاومت حرارتی کوچکتر ، ظرفیت گرما و بی تحرک حرارتی کوچکتر و سریعتر پاسخ به دما تغییر می کند. 3. خصوصیات شیمیایی و فیزیکی در محدوده اندازه گیری دما پایدار هستند. 4. مقدار مقاومت تقریباً با دما خطی است.

از آنجا که مقاومت مقاومت های پلاتین عمومی زیاد نیست ، تغییر مقاومت در برابر مقاومت پلاتین و کابل ها تأثیر زیادی در نتایج اندازه گیری دما خواهد داشت. به طور کلی ، با سیم کشی از بین می رود. اشکال سرب عنصر اندازه گیری دو سیم ، سه سیم و چهار سیم است. محصولات متداول هنگام خرید مقاومتهای حرارتی سه سیم و چهار سیم هستند.

سیستم دو سیم به سیم منتهی از هر دو انتهای مقاومت حرارتی اشاره دارد. این روش اندازه گیری ساده است ، اما از آنجا که مقاومت سیم اتصال نمی تواند از بین برود ، باعث ایجاد خطاهای اندازه گیری می شود و اغلب در شرایطی که مسافت های کوتاه لازم نیست استفاده می شود. روش سیم کشی دو سیم برای مقاومتهای حرارتی با سطح دقت مقاومت پلاتین A مناسب نیست.

سیستم سه سیم برای اتصال یک سرب در یک انتهای ریشه ترمیستور و دو سرب در انتهای دیگر است. این روش معمولاً در رابطه با یک پل استفاده می شود. دو سیم به دو پشت پل پل وصل شده است و سیم دیگر به منبع تغذیه این پل وصل شده است و خطای مقاومت سیم را از بین می برد. این یک روش متداول در صنعت است.

سیستم چهار سیم این است که دو سیم را در هر دو انتهای ریشه مقاومت پلاتین وصل کنید ، دو مورد از آنها جریان ثابت را به مقاومت حرارتی ارائه می دهد و مقاومت را به سیگنال ولتاژ تبدیل می کند. دو سیم دیگر ولتاژ بالای مقاومت حرارتی را اندازه گیری می کنند. از آنجا که ابزار اندازه گیری ولتاژ مقاومت داخلی بالایی دارد و از آن استفاده نمی کند ، ولتاژ اندازه گیری شده کاملاً ولتاژ در هر دو انتهای مقاومت پلاتین است. این روش از دقت بالایی برخوردار است و برای اندازه گیری با دقت بالا مناسب است.