آلودگی و خوردگی الکترودهای آبکاری شده در لوله های گرمایش الکتریکی

آلودگی و خوردگی الکترودهای آبکاری شده در لوله های گرمایش الکتریکی

آلودگی و خوردگی الکترود 52

521 آلودگی

در طول تصفیه فاضلاب، وجود رسوبات جامد و یا حتی مواد کلوئیدی تولید شده توسط لکه های روغن و واکنش های شیمیایی در فاضلاب اجتناب ناپذیر است که می توانند به راحتی به فیلم شیشه بچسبند. انتشار H plus تا حد زیادی مانع می شود، که منجر به افزایش قابل توجهی در خطای اندازه گیری و حتی بی معنی می شود، که منجر به قضاوت نادرست می شود: افزودن بیش از حد قلیایی و افزودن اسید ناکافی (خواندن کم). حتی دوز دستی بر اساس قرائت ها می تواند باعث شود اپراتورها به طور تصادفی دارو تجویز کنند، که حتی بدتر از استفاده از کاغذ تست دقیق pH برای اندازه گیری است.

522 الکترود خوردگی

(1) خوردگی فلوراید

هر فلوراید می تواند شیشه را به طور جدی خورده کند و فلوراید به طور اجتناب ناپذیری در فاضلاب آبکاری وجود دارد، مانند آبکاری آبکاری حاوی فلوئور (اسید فلوئوروبوریک، آبکاری فلوروسیلیکات، استفاده از افزودنی های حاوی فلوئور حاوی کروم و آبکاری نیکل، و غیره)، با استفاده از محلول های حاوی فلوئور (محلول های حاوی فلوئور) مانند ریخته گری روی، قطعات آلومینیومی قبل از آبکاری، و غیره)، و حاوی فلوراید در محلول های تصفیه پس از آبکاری (مانند کروم شش ظرفیتی یا محلول غیرفعال سازی سفید کروم سه ظرفیتی آبی برای آبکاری روی و غیره). بنابراین، اجتناب ناپذیر است که غشای الکترود شیشه ای در طی تصفیه فاضلاب دچار خوردگی یکنواخت یا ناهموار توسط فلوراید شود.

(2) خوردگی قلیایی و "تفاوت قلیایی"

همانطور که مشخص است، محلول های قلیایی می توانند شیشه را خورده کنند. مقدار pH کنترل شده در هنگام اکسیداسیون فاضلاب حاوی سیانید و رسوب فلزات سنگین با روش خنثی سازی رسوب نسبتاً بالا است (مانند بارش Ni2 پلاس، pH واقعی باید به 97 برسد). خود فیلم الکترود شیشه ای فقط حدود 02 میلی متر ضخامت دارد و عملکرد آن پس از خوردگی جزئی تغییر می کند.

In alkaline solutions with pH>9، الکترودهای شیشه ای به دلیل عمل فلزات قلیایی در محلول، فرآیند جایگزینی H پلاس با فلزات قلیایی در فیلم شیشه را تسریع می کنند. الکترود به تدریج از "برگشت پذیر برای یون های هیدروژن" به "برگشت پذیر برای یون های فلز قلیایی" تغییر می کند و باعث ایجاد خطا یا پیری می شود. این خطا به عنوان "تفاوت قلیایی" نامیده می شود. تفاوت قلیایی ناشی از یون های سدیم را «تفاوت سدیم» می نامند. اگر به جای Na2O در شیشه از Li2O استفاده شود، اختلاف سدیم کم است و مقدار pH قابل اندازه گیری می تواند به 35 برسد.

زمانی که pH<1, the hydrates of silica in the glass can also exhibit some alkaline characteristics, which can adsorb anions in the solution and cause changes in the physical and chemical properties of the electrode surface.

بنابراین، محدوده pH مناسب برای الکترودهای شیشه ای 1-9 است. خارج از این محدوده، خطاها رخ خواهد داد. در طول اندازه گیری دقیق، منحنی های کالیبراسیون برای کالیبراسیون مورد نیاز است.

www.superbheater.com