عملکرد ترمیستورهای صنعتی

ترمیستور یک عنصر اندازه گیری درجه حرارت معمولاً در مناطق درجه حرارت متوسط ​​و پایین است و به طور گسترده در واحدهای تولید انرژی حرارتی مورد استفاده قرار می گیرد. درک اصل کار ترمیستور و استفاده از آن در تولید عملی برای اطمینان از صحت و قابلیت اطمینان اندازه گیری حرارتی از اهمیت بالایی برخوردار است. ترمیستور مبتنی بر اثر حرارتی مقاومت در برابر اندازه گیری دما است ، یعنی مشخصه مقدار مقاومت مقاومت در حال تغییر با دما است. بنابراین ، تا زمانی که تغییر مقاومت ترمیستور سنجش اندازه گیری شود ، و سپس از طریق پل اندازه گیری به یک سیگنال ولتاژ تبدیل شده و برای نشان دادن یا ضبط دمای اندازه گیری شده به ابزار نمایش ارسال می شود ، می توان آن را اندازه گیری کرد.
بیشترین استفاده از مقاومت حرارتی در حال حاضر پلاتین و مس است: مقاومت پلاتین از دقت بالایی برخوردار است ، برای رسانه های خنثی و اکسید کننده مناسب است ، ثبات خوبی دارد و دارای درجه خاصی از غیرخطی است. هرچه درجه حرارت بالاتر باشد ، میزان مقاومت در برابر کمتر است. مقاومتهای مس با تعداد زیادی خط دما ، رابطه خطی بین مقاومت و دما در محدوده اندازه گیری دما دارند. آنها برای رسانه های غیر خورنده مناسب هستند و مستعد اکسیداسیون بالاتر از 150 درجه هستند.
تحت عمل دما ، مقاومت سیم مقاومت عنصر ترمیستور بر این اساس تغییر می کند. می توان برای اندازه گیری درجه حرارت در محدوده -200 درجه تا درجه +800 استفاده کرد. مزیت آن این است که انحراف بسیار اندک است. با توجه به عملکرد عالی خروجی الکتریکی ، مقاومت های حرارتی می توانند مقادیر ورودی دقیقی را برای نمایشگرها ، ضبط کننده ها ، تنظیم کننده ها ، اسکنرها و رایانه ها فراهم کنند.
از منظر تغییر مقاومت در برابر دما ، بیشتر هادی های فلزی این خاصیت را دارند ، اما همه نمی توانند به عنوان دماسنج استفاده شوند. مواد فلزی مورد استفاده به عنوان ترمیستورها به طور کلی نیاز دارند: یک ضریب دمای بزرگ و پایدار تا حد امکان ، مقاومت بالا (کاهش اندازه سنسور با همان حساسیت) ، خصوصیات پایدار شیمیایی و فیزیکی در محدوده دمای استفاده ، تولید مثل خوب مواد و رابطه خطی بین مقادیر مقاومت و تغییر دما.