بخاری های کارتریج چند منطقه ای - حل مشکلات دمای ناهموار

مهندسان در بسیاری از زمینه ها از یک وضعیت خاص ناامید هستند. یک حفره طولانی باید دمای یکسانی در تمام طول داشته باشد، اما یک بخاری نمی تواند این کار را انجام دهد. نوک آن سرد، وسط گرم است و کیفیت محصول پایین می آید. اضافه کردن بخاری های اضافی سیستم را پیچیده تر می کند و عوامل جدیدی را اضافه می کند. یک بخاری کارتریجی چند-منطقه ای پاسخی است که این دو حد را به هم متصل می کند. این یک بخاری تکی با دو یا چند مدار گرمایشی در داخل یک غلاف است که می تواند به طور جداگانه کار کند.

بخاری کارتریجی{0}}چند ناحیه ای همان چیزی است که به نظر می رسد. دو یا چند سیم مستقل به جای یک سیم مقاومت بلند که طول بخاری را طی می کند وجود دارد. هر سیم منطقه گرمایش خود را می سازد. برای هر منطقه دو لید وجود دارد و می توانید آنها را جداگانه کنترل کنید. موانع داخلی بین مناطق وجود دارد که از انتقال گرما از یکی به دیگری جلوگیری می کند. در نتیجه، فقط یک بخاری وجود دارد که می تواند مقادیر مختلفی برق را در نقاط مختلف در طول خود تامین کند.

بخاری‌های چند ناحیه‌ای اغلب در فضاهای خالی طولانی استفاده می‌شوند که تلفات حرارتی از یک سر تا سر دیگر بسیار متفاوت است. در یک حفره 1000 میلی متری، نوک ممکن است گرمای هوای اطراف خود را از دست بدهد، اما فلز اطراف آن ناحیه مرکزی را گرم نگه می دارد. یک بخاری یک-منطقه ای با تراکم وات یکسان در وسط خیلی گرم و در نوک آن خیلی سرد می شود. بخاری دو ناحیه ای به شما امکان می دهد از قدرت بیشتری در نوک و قدرت کمتری در وسط استفاده کنید که باعث می شود دما در تمام طول ثابت بماند.

کاربرد دیگر در ابزارهایی با اشکال پیچیده است. برخی از قسمت‌های قالب ممکن است ضخیم‌تر باشند و به حرارت بیشتری نیاز داشته باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است نازک‌تر باشند و نیاز کمتری داشته باشند. یک بخاری نمی تواند همه این تغییرات را تحمل کند. یک بخاری{3}}چند ناحیه ای با نواحی متناسب با شکل اتاق، گرما را دقیقاً به جایی که لازم است ارسال می کند، بنابراین در نواحی نازک یا ضخیم هیچ لکه گرم یا سردی وجود ندارد.

بخاری‌های چند منطقه‌ای نیز زمانی استفاده می‌شوند که قسمت‌های مختلف یک ابزار باید در دماهای متفاوتی باشند. به عنوان مثال، انتهای یک میله آب بندی ممکن است برای جبران اتلاف گرما نیاز به داغ شدن بیشتری داشته باشد، در حالی که قسمت وسط آن خنک تر است تا از داغ شدن بیش از حد اقلام ظریف جلوگیری کند. این تطبیق پذیری با یک بخاری{3}}چند ناحیه ای امکان پذیر است که دارای مناطقی است که می توانند جداگانه تنظیم شوند.

ساختن بخاری‌های چند منطقه‌ای سخت‌تر از بخاری‌های تک منطقه‌ای است. باید مراقب باشید که سیم های مقاومت داخلی را در کجا قرار می دهید و مطمئن شوید که آنها به یکدیگر برخورد نکنند. باید فضای کافی بین مناطق وجود داشته باشد تا گرما با آنها تداخل نداشته باشد. سرنخ های هر منطقه به طور مستقل خارج می شوند، که ممکن است منطقه پایانی را بزرگتر کند. برای بخاری های طولانی با بیش از یک منطقه، تعداد سرب ها می تواند نسبتاً زیاد شود، بنابراین باید به دقت مسیریابی و برچسب گذاری شوند.

هنگام انتخاب بخاری‌های{0}منطقه چندگانه، باید به چند نکته عملی فکر کنید. محدودیت های تولید معمولاً حداقل طول منطقه را تعیین می کند. اگر مناطق خیلی کوتاه باشند، ممکن است به شما اجازه ندهند که به تنهایی امور را تنظیم کنید. منطقه ای که مناطق را از هم جدا می کند، جایی که یک منطقه متوقف می شود و دیگری شروع می شود، ممکن است خواص حرارتی کمی متفاوت از خود مناطق داشته باشد. این ناحیه انتقال باید در جایی قرار گیرد که تغییرات اندک دما مناسب باشد.

سیستم کنترل بخاری{0}منطقه ای باید دارای خروجی کافی برای تنظیم هر ناحیه به تنهایی باشد. یک بخاری{2}}منطقه ای را نمی توان با موفقیت تنها با یک کنترلر و یک ترموکوپل کنترل کرد. هر منطقه به سنسور دما و حلقه کنترل خود نیاز دارد. اگر مناطق نزدیک به هم باشند، سنسورهای دما که بین آنها قرار داده شده ممکن است کافی باشد. سنسورهای هر ناحیه برای کنترل دقیق بهتر هستند.

بخاری‌های کارتریجی چند منطقه‌ای گزینه‌ای پیشرفته‌تر برای کاربردهایی هستند که ثبات دما بسیار مهم است و بخاری‌های معمولی نمی‌توانند آن را فراهم کنند. استفاده از آنها مانند یک بخاری ساده آسان است، اما می توان آنها را به روش های مختلف نیز کنترل کرد. پروفیل های دمایی بیشتر، کیفیت محصول بیشتر و عمر طولانی تر بخاری پیچیدگی اضافی را جبران می کند. طرح‌های چند ناحیه‌ای اغلب تنها گزینه برای دستیابی به عملکرد حرارتی مناسب در شرایط سخت مانند سیستم‌های دونده داغ، قالب‌های بزرگ و تجهیزات آب‌بندی دقیق هستند.