فولاد ضد زنگ کم کربن به دلیل تأثیر حرارتی در حین جوشکاری، در نزدیکی درز جوش، کمتر دچار تجزیه کاربید می شود.

فولاد ضد زنگ کم کربن به دلیل تأثیر حرارتی در حین جوشکاری، در نزدیکی درز جوش، کمتر دچار تجزیه کاربید می شود.

1. اصل انتخاب لوله ها: مقاومت در برابر دما و مقاومت در برابر خوردگی

2. انتخاب سیم های مقاومت.

مواد فولاد ضد زنگ 303 که حاوی گوگرد است و برش آسان است، عمدتا برای برش راحت و نیازهای بالا برای صافی سطح فولاد ضد زنگ استفاده می شود.

در میان عواملی که بر کیفیت لوله های گرمایش الکتریکی فولاد ضد زنگ تأثیر می گذارد، کیفیت مواد نقش بسزایی دارد. انتخاب معقول مواد اولیه برای لوله های گرمایش الکتریکی پیش نیازی برای اطمینان از کیفیت لوله های گرمایش الکتریکی است. انتخاب مواد شامل نکات زیر برای مرجع است:

در مقایسه با فولاد ضد زنگ 304، فولاد ضد زنگ 304L دارای محتوای کربن کمتری است. فولاد ضد زنگ کم کربن به دلیل گرما در حین جوشکاری کاربیدهای کمتری را در نزدیکی جوش تجزیه می کند، بنابراین انتشار کربن به حداقل می رسد زیرا کاربیدها می توانند باعث فرسایش جوش شوند. ماده 305 دارای مقدار نیکل بالایی است و به دلیل سرعت سخت شدن کار پایین به راحتی شکل می گیرد. مواد فولاد ضد زنگ 308 به طور کلی در ساخت میله های جوش استفاده می شود.

3. انتخاب پودر اکسید منیزیم.

4. انتخاب مواد آب بندی. در مرحله اول، مواد فولاد ضد زنگ 301 در طول تغییر شکل پردازش تحت سخت شدن قرار می گیرند و در کاربردهای مختلف با مقاومت بالا مورد استفاده قرار می گیرند. در فرآیند تولید لوله های گرمایشی از جنس استنلس استیل از جنس استنلس استیل 304 استفاده می شود که در گرمایش مایعات (بدون اسیدیته یا قلیاییت قوی) و گرمایش هوا کاربرد فراوانی دارد. عملکرد جامع خوبی دارد، شکل گیری آن آسان است و مقرون به صرفه است. این به طور گسترده ای در تولید لوله های گرمایش استفاده می شود

جنس استنلس استیل 302 در واقع نوعی با کربن بالاتر از 304 است و پس از نورد سرد از استحکام بالاتری برخوردار است.

www.superbheater.com