مقدمه ای بر مشکلات اصلی آبکاری نیکل الکترولس بر روی لوله های گرمایش الکتریکی

مقدمه ای بر مشکلات اصلی آبکاری نیکل الکترولس بر روی لوله های گرمایش الکتریکی

پوشش نیکل الکترولس به دلیل مزایای یکنواختی، سختی، مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر خوردگی و همچنین خواص فیزیکی و شیمیایی جامعی که دارد، کاربردهای گسترده ای دارد. با توسعه و تغییرات مداوم صنایع مرتبط، فناوری آبکاری نیکل شیمیایی نیز به طور مداوم در حال تکامل است تا شرایط استفاده پیچیده‌تر و سخت‌تر را برآورده کند. در عین حال، فناوری باید بهبود یابد و مشکلات باید حل شوند. در اینجا نحوه حل مشکلات رایج در آبکاری نیکل شیمیایی آورده شده است. بیایید با کارخانه نیکل شیمیایی فولاد ضد زنگ چانگژو نگاهی بیندازیم.

1. سوراخ و سوراخ در پوشش.

وضعیت سطح قطعات آبکاری شده ضعیف است. اگر ناخالصی های مکانیکی، فلس های اکسید و غیره به طور کامل حذف نشوند، مقدار pH محلول آبکاری شیمیایی و ناپایداری محلول آبکاری ممکن است باعث ایجاد حفره و سوراخ در پوشش شود. زبری سطح قطعات باید تا حد امکان به حداقل برسد. هرچه سطح پایه روشن تر باشد، لایه شیمیایی نیکل روشن تر است و سوراخ های پین کمتری در پوشش وجود دارد. (توجه: مقدار PH محلول آبکاری را در حین آبکاری تنظیم نکنید. محلول آبکاری باید به گردش درآید و فیلتر شود. همچنین می توان مقدار مناسبی تثبیت کننده اضافه کرد. در نیکل شیمیایی سطوح مهمتر قطعات باید رو به پایین باشد. یا در 90 درجه به سمت افقی تا حد امکان.)

2. ضخامت پوشش ناهموار.

با توجه به زوایای مختلف بین سطوح قطعات و صفحه افقی، میزان تخلیه گاز هیدروژن در حین آبکاری شیمیایی نیکل متفاوت است. گاز هیدروژن تولید شده روی قطعه می تواند به سرعت خارج شود، در حالی که گاز هیدروژن تولید شده در سطح رو به پایین باید قبل از خروج در امتداد سطح تا لبه بالا برود، در نتیجه زمان تماس واقعی بین سطح و محلول آبکاری کاهش می یابد و در نتیجه پوشش ناهمواری ایجاد می شود. ضخامت (توجه: زمانی که سطح قطعه تقریباً عمود بر صفحه افقی باشد، بالا آمدن گاز هیدروژن در امتداد سطح قطعه نیز می‌تواند باعث نازک‌تر شدن پوشش بالایی از پوشش پایینی شود.) علاوه بر این، در تمام قسمت‌ها که مانع از تخلیه صاف گاز هیدروژن می شود، ممکن است باعث نازک شدن پوشش و ایجاد سوراخ های بیشتر در سطح شود. برای قطعات با اندازه بزرگ توصیه می شود تا حد امکان از روش نوسان بالا و پایین در فرآیند آبکاری استفاده شود و از محلول آبکاری در حالت روان برای تسهیل تخلیه گاز هیدروژن استفاده شود.

3. نقطه روی سطح پوشش.

پس از انجام اقدامات و تجزیه و تحلیل های متعدد، مشخص شد که ظهور لکه ها بر روی سطح پوشش مربوط به آب یونیزه شده محلول آبکاری شیمیایی نیست، بلکه به چسبندگی "ناخالصی های" آلی خاص روی سطح مربوط می شود. قطعه آبکاری که نمی توان آن را به طور کامل تمیز کرد، بنابراین شکل گیری و رفتار رشد پوشش آلیاژ Ni-P روی سطح قطعه تغییر می کند و این "نقطه" ناهموار را تشکیل می دهد. بعداً از عوامل تمیز کننده مختلف برای تقویت تمیز کردن قبل از آبکاری استفاده شد و پدیده "لکه" روی سطح پوشش را از بین برد و ظاهر یکنواخت و روشن سطح را بازیابی کرد.

www.superbheater.com