معرفی عملکرد پلاستیک ترموپلاستیک دستگاه تاول

ترموپلاستیک های ترموپلاستیک دارای عایق الکتریکی عالی هستند، به ویژه پلی تترا فلوئورواتیلن (PTFE)، پلی استایرن (PS)، پلی اتیلن (PE)، پلی پروپیلن (PP) همگی دارای ثابت دی الکتریک بسیار کم و تلفات دی الکتریک هستند، مناسب برای مواد عایق فرکانس بالا و ولتاژ بالا. ترموپلاستیک ها به راحتی شکل می گیرند و پردازش می شوند، اما مقاومت حرارتی کمی دارند و مستعد خزش هستند. درجه خزش با بار، دمای محیط، حلال و رطوبت متفاوت است. به منظور غلبه بر این ضعف‌های ترموپلاستیک‌ها و رفع نیازهای کاربردها در فناوری فضایی، توسعه انرژی‌های نو و سایر زمینه‌ها، کشورها در حال توسعه رزین‌های مقاوم در برابر حرارت هستند که می‌توانند در قالب مذاب مانند پلی‌اترترکتون (PEEK)، پلی‌اتر سولفون (PES) باشند. ، پلی آریل سولفون (PASU)، پلی فنیلن سولفید (PPS) و غیره. مواد کامپوزیتی که از آنها به عنوان رزین ماتریکس استفاده می کنند، خواص مکانیکی و مقاومت شیمیایی بالاتری دارند، می توانند حرارتی و جوش داده شوند و مقاومت برشی بین لایه ای بهتری نسبت به رزین های اپوکسی دارند. به عنوان مثال، استفاده از پلی اتر اترکتون به عنوان رزین ماتریکس و فیبر کربن برای ساخت مواد کامپوزیتی، مقاومت در برابر خستگی بیشتر از الیاف اپوکسی/کربن است. این دارای مقاومت در برابر ضربه خوب، مقاومت در برابر خزش خوب در دمای اتاق، قابلیت پردازش خوب است و می تواند به طور مداوم در 240 ~ 270 درجه استفاده شود. این یک ماده عایق بسیار ایده آل و مقاوم در برابر دمای بالا است. مواد کامپوزیت ساخته شده از پلی اتر سولفون به عنوان رزین ماتریکس و فیبر کربن دارای استحکام و سختی بالایی در 200 درجه سانتیگراد است و می تواند مقاومت ضربه ای خوبی را در -100 درجه سانتیگراد حفظ کند. غیر سمی، غیر قابل اشتعال، حداقل دود، مقاومت در برابر تشعشع خوب، انتظار می رود از آن به عنوان یک جزء کلیدی فضاپیما استفاده شود، و همچنین می تواند به شکل رادوم و غیره قالب گیری شود.