تأثیر شرایط سطح زیرلایه آبکاری نقره وکیوم بر توانایی پوشش

تأثیر شرایط سطح زیرلایه آبکاری نقره وکیوم بر توانایی پوشش

ظاهر مواد پایه یکی از اصلی ترین عواملی است که بر توانایی پوشاندن اثر می گذارد. عمل نشان می دهد که وقتی فلز بر روی مواد زیرلایه مختلف رسوب می کند، توانایی پوشش دهی محلول آبکاری یکسان متفاوت و عالی است. به عنوان مثال، هنگامی که از محلول اسید کرومیک برای آبکاری کروم استفاده می شود، زمانی که کروم فلزی روی مس، نیکل، برنج و فولاد انباشته می شود، پوشش محلول آبکاری می تواند به طور متوالی کاهش یابد. این به این دلیل است که وقتی یون‌های فلزی بر روی مواد ماتریس مختلف بازیابی و انباشته می‌شوند، مقادیر مازاد پتانسیل آنها بسیار متفاوت است. پتانسیل افت با اضافه پتانسیل کوچکتر مثبت تر است و مقدار پتانسیل افت آن حتی در قسمتی که چگالی جریان کمتری دارد نیز قابل دستیابی است، بنابراین توانایی پوشش آن بهتر است. تأثیر وضعیت سطح مواد ماتریس بر توانایی پوشش پیچیده تر است

تأثیر وضعیت سطح زیرلایه آبکاری نقره خلاء بر نیروی اتصال

نیروی منسجم عموماً به مقیاس و درجه چسبیدن یک جسم به جسم دیگر اشاره دارد. اگر یک پوشش به دلیل نیروی مکانیکی یا تغییر شکل از بین برود، یا توسط گاز منفجر شود، یا در اثر خوردگی کنده شود، پوشش فاقد نیروی تماسی است. نیروی تماس یک شاخص عملکرد مهم در رسوب الکتریکی است. رابطه بسیار مستقیم و مهمی با ظاهر مواد زیرلایه قبل از آبکاری دارد و کیفیت نیروی تماس مستقیماً بر کیفیت پوشش تأثیر می گذارد.

در صورت وجود لکه های روغنی، محصولات زنگ زده و سایر آلاینده ها بر روی سطح مواد پایه، لایه آبکاری نمی تواند مستقیماً با سطح ماده پایه متصل شود، که باعث می شود پوشش به تدریج کنده شده و ریزش کند. که همچنین تماس ضعیف بین پوشش و سطح مواد پایه است. دلیل. برعکس، اگر سطح مواد پایه در خط تولید آبکاری قبل از آبکاری به خوبی تمیز شود، لایه آبکاری مستقیماً با سطح ماده پایه تماس می گیرد و محکم به آن متصل می شود.

www.superbheater.com