تأثیر نیروی قفل قالب بر حالت ثابت ترموکوپل

نیروی قفل قالب تأثیر ظریفی بر استحکام ثابت و پایداری عملیاتی ترموکوپل‌های یکپارچه رانر داغ در تولید قالب‌گیری تزریقی دارد، علاوه بر این که به شکل‌گیری محصول و جلوگیری از فلاش مربوط می‌شود. نیروی قفلی که خیلی زیاد یا خیلی کم باشد عواقب منفی زیادی در پی خواهد داشت.

هنگامی که نیروی قفل قالب بسیار زیاد است، نیروی اکستروژن قوی روی کل ساختار دونده داغ وارد می شود. بدنه های ترموکوپل وارد شده به راحتی توسط تغییر شکل فشرده سازی جزئی ایجاد شده توسط اجزای فلزی منیفولد و نازل فشرده می شوند. جابجایی خمشی پروب، شل شدن رزوه، آسیب اکستروژن به هسته های سیم داخلی، از بین رفتن شرایط تماس نزدیک اولیه، هدایت حرارتی ضعیف، و انتقال سیگنال ناپایدار همگی پیامدهای آن هستند.

در حین ضربه فشار تزریق، اگر نیروی قفل قالب ناکافی باشد، شکاف کوچکی بین صفحات قالب وجود خواهد داشت. ترموکوپل های بسته شده به دلیل لرزش جزئی و انحراف ناشی از محل دونده داغ، به تدریج شل می شوند و در طول ارتعاشات مکرر جابه جا می شوند. داده های دما به دلیل مشکلات گاه به گاه اتصال مجازی ناشی از عملکرد طولانی مدت، در نوسان خواهد بود.

علاوه بر این، نیروی قفل ناپایدار اغلب منجر به تغییرات جزئی در فضای داخلی قالب می‌شود، پیچیدگی تنش متناوب سرد و گرم که توسط ترموکوپل‌ها منتقل می‌شود، تسریع در پیری خستگی فلزی سیم‌های هسته و کاهش طول عمر کلی می‌شود.

تنظیم نیروی قفل قالب در محدوده معقول معمولی که با ساختار محصول مطابقت دارد، روش مناسبی است. برای اطمینان از بسته شدن قالب جامد و بدون فلاش، از اکستروژن بیش از حد سخت خودداری کنید. پس از اصلاح پارامترهای قفل، به طور دوره ای وضعیت بست ترموکوپل ها را بررسی کنید، سریعاً هر بخش شل شده را مجدداً-قفل کنید، و حالت ثابت را برای مدت زمان طولانی حفظ کنید.