نحوه تعمیر سنسور دونده داغ قدیمی

امکان بازگرداندن کامل سنسورهای دونده داغ قدیمی به حالت اولیه وجود ندارد. آنها فقط می توانند تا حدی ثابت شوند و عمر آنها طولانی شود. تکنیک های تعمیر ممکن است مطابق با سطح سن امتحان شوند. آنها معمولاً فقط سه تا شش ماه پس از تعمیر زنده می مانند و در نهایت توصیه می شود جایگزین شوند:

1. صفر-انحراف نقطه/ رانش اندک حساسیت (پیری زودرس)

این شایع ترین نوع پیری خفیف است و جبران کالیبراسیون مجدد می تواند آن را برطرف کند:

با استفاده از یک ورق مسی نرم، مواد جمع‌آوری شده و باقی مانده خوردگی را از سطح سر سنسور به آرامی خراش دهید و مراقب باشید که دیافراگم خراشیده نشود.

با در نظر گرفتن رانش فعلی پارامترهای سیستم، نقطه صفر و محدوده مقیاس کامل- را پس از گرم کردن تا دمای کار مجدد کالیبره کنید.

کالیبراسیون استانداردهای تولید را برآورده می کند و در صورت حداقل بودن واریانس، طول عمر آن را سه تا شش ماه افزایش می دهد.

2. پیری متوسط ​​/ خوردگی دیافراگم خفیف / تجمع مواد

سعی کنید سطح را صاف و تمیز کنید:

پس از برداشتن سنسور، از الکل بی آب برای پاک کردن سطح دیافراگم استفاده کنید. اگر لایه‌های اکسیدی کمی خورده باشند، از کاغذ سنباده متالوگرافی بسیار ریز برای تمیز کردن سطح دیافراگم استفاده کنید.

پس از پولیش، دوباره کالیبره کنید. پس از کالیبراسیون، در صورتی که حساسیت آن بیش از 8 درصد کاهش نیابد، می توان آن را برای دو تا سه ماه استفاده کرد.

3. جایگزینی مستقیم: پیری برگشت ناپذیر

علائم زیر به پیری دائمی اشاره دارد که هیچ راه حل موثری برای آن وجود ندارد:

نوسانات و قطع مکرر سیگنال نشان می دهد که مدار داخلی/تقویت کننده قدیمی شده و آسیب دیده است. دیافراگم ترک خورده، تغییر شکل داده است یا حساسیت آن بیش از 10٪ کاهش یافته است. نشتی سیل رخ داده و مواد مذاب وارد اجزای داخلی شده و به آنها آسیب وارد کرده است.