چگونه می توان قضاوت کرد که آیا پوشش PFA اثر محافظتی ضد خوردگی خود را از دست داده است؟

# چگونه می توان تعیین کرد که آیا اثر محافظتی ضد خوردگی پوشش PFA به خطر افتاده است؟ پوشش فلوئوروپلاستیک دست نخورده به عنوان تنها مانع برای جداسازی محیط خورنده از زیرلایه فولاد کربنی عمل می‌کند و بخاری‌های روکش‌دار PFA اغلب در کارگاه‌های تخمیر در مقیاس کوچک با غلظت‌های فلوراید پایین استفاده می‌شوند. با این وجود، ساختار پوشش به تدریج توسط چرخه‌های گرمای متناوب سرد-، ذرات ساینده، و تمیز کردن طولانی‌مدت{{6} درجه حرارت بالا آسیب می‌بیند. فولاد پایه به سرعت زنگ می‌زند و ناخالصی‌های آهن وقتی که پوشش ظرفیت ضد خوردگی خود را از دست داد، آبگوشت تخمیر را آلوده می‌کند. اپراتورها به استانداردهای بازرسی سیستماتیک برای تشخیص خرابی پوشش از قبل نیاز دارند. جدول زیر استانداردهای قضاوت درجه بندی عملکرد محافظ پوشش PFA را دسته بندی می کند.|درجه حفاظت پوشش|ویژگی های بصری سطح|عملکرد شاخص تست|سطح خطر خوردگی|پیشنهاد دفع|| ----|----|----|----|----|| لایه محافظ کاملا کاربردی|یکنواخت شفاف سفید شیری بدون خط و خش|ضخامت پوشش بیشتر یا مساوی 0.8 میلی متر، تست چسبندگی واجد شرایط|ریسک صفر|نگهداری عادی گشت ماهانه|| تخریب لایه محافظ جزئی|تاول های ریز پراکنده، تغییر رنگ زرد کم رنگ در قسمت های خمشی|ضخامت 0.5-0.8mm، افت چسبندگی جزئی|ریسک متوسط ​​| کوتاه کردن چرخه بازرسی به دو ماهانه|| ظرفیت ضد خوردگی جزئی از دست رفته|خراش های نافذ کم عمق بدون قرار گرفتن در معرض بستر|ضخامت موضعی زیر 0.5 میلی متر|ریسک بالا|برنامه ریزی برای تعویض بخاری ظرف 3 ماه|| لایه ضد خوردگی کاملا نامعتبر|لایه برداری با سطح وسیع، خراش هایی که زیرلایه فلزی تیره را آشکار می کند|تست چسبندگی ناموفق، ضخامت پوشش ناهموار|خطر شدید|فورا استفاده را متوقف کرده و جایگزین کنید|بازرسی بصری راحت ترین روش قضاوت روزانه در گشت های شیفتی است. پوشش PFA که دست نخورده است، درخشندگی صاف و یکنواختی را نشان می دهد، در حالی که پوششی که شروع به از بین رفتن می کند، ابتدا در زانوهای خط لوله و بخش های گرمایشی که دما در آن نوسان می کند، زرد می شود. زرد شدن نتیجه شکست غیر قابل برگشت زنجیره های مولکولی فلوروپلیمر به دنبال تمیز کردن مکرر قلیایی گرم شده است. یکی دیگر از شاخص های آشکار وجود تاول های کوچک است. این زمانی اتفاق می‌افتد که مایع تمیزکننده قلیایی به شکاف‌های ریز درون پوشش نفوذ می‌کند و بین پوشش و بستر تجمع می‌یابد و در نتیجه حباب‌هایی برجسته می‌شود که پس از سرد شدن قادر به پخش شدن نیستند. پوشش قابلیت جداسازی جزئی را در این مقطع حفظ می کند. با این حال، دیوار حباب نازک با هر ضربه یا سایش متوسط ​​شکسته می شود. ظرفیت حفاظتی واقعی پوشش را می توان با دقت از طریق تشخیص ابزار تأیید کرد، که پایه اساسی برای تصمیم گیری تعمیر و نگهداری است. ضخامت پوشش توسط کارکنان تعمیر و نگهداری در نقاط ثابت هر دو ماه یکبار با استفاده از ضخامت سنج اندازه گیری می شود. هنگامی که ضخامت موضعی به زیر 0.5 میلی متر می رسد، پوشش قادر به مقاومت در برابر فرسایش طولانی مدت قلیایی خفیف و فلوراید کمی نیست. آزمایش لایه برداری چسبندگی که به صورت شش ماهه انجام می شود، قادر به ارزیابی وضعیت پیوند بین پایه فولاد کربنی و پوشش است. اگر یک پوشش جزئی به راحتی تحت یک نیروی خارجی خفیف کنده شود، ساختار کلی ضد خوردگی فرو ریخته است. عملکرد محافظتی پوشش PFA زمانی که برش های نفوذی زیرلایه فولاد کربنی را آشکار می کند، کاملاً منسوخ می شود. فلز به طور مستقیم با محیط تخمیر و مایع پاک کننده در تماس خواهد بود و در نتیجه زنگ زدگی ایجاد می شود. ذرات زنگ پس از آن وارد مخزن می شوند و باعث آلودگی میکروبی و نقض استانداردهای بازرسی GMP می شوند. تعویض بخاری ها در کارگاه های متعدد به مواردی از نشتی آشکار محدود می شود، بدون توجه به علائم هشدار دهنده اولیه تخریب پوشش. این عمل منجر به هدر رفتن مقادیر زیادی از محیط کشت می شود. شرکت ها باید ارزیابی جامعی از وضعیت پوشش را با ترکیب گشت های بصری روزانه، اندازه گیری ضخامت منظم و آزمایش چسبندگی دوره ای برای جلوگیری از تلفات ناگهانی خرابی انجام دهند. پس از تمیز کردن، برنامه خنک‌کننده آهسته 40 دقیقه‌ای اجباری را فعال کنید و برنامه‌های CIP را بهینه کنید تا زمان غوطه‌ور شدن در قلیایی داغ هنگام ظاهر شدن تاول و زردی کاهش یابد. زمانی که پوشش به حالت کامل رسید