نحوه تعیین کیفیت سیم های جبران کننده ترموکوپل

برای تعیین کیفیت سیم های جبران کننده ترموکوپل می توان از چهار مرحله سریع استفاده کرد: بازرسی بصری، تأیید برچسب، آزمایش مقاومت ساده و تأیید قطبیت. ارزیابی را می توان در-سایت انجام داد. هیچ تجهیزات آزمایشگاهی تخصصی مورد نیاز نیست. رویکرد دقیق به شرح زیر است:

 

1. غربالگری اولیه: برچسب گذاری و ظاهر را بررسی کنید

ابتدا کالاهای زیر سطح را با توجه به ظاهرشان دور بریزید:

شماره مدل (به عنوان مثال، KX)، کلاس دقت (استاندارد/دقت)، و اطلاعات سازنده باید به طور برجسته با حروف بدون تار و خوانا بر روی موارد واجد شرایط برچسب زده شوند.

لایه محافظ دست نخورده: پس از برداشتن لایه عایق بیرونی، یک شبکه محافظ فلزی بافته شده، بدون سیم های شکسته یا قیطان های از دست رفته، باید قابل مشاهده باشد. محصولات subpar غالباً برش های کوتاه انجام می دهند و یک لایه محافظ کم یا وجود ندارد.

هسته یکنواخت: قطر سیم باید با مقدار اسمی برابر باشد (به عنوان مثال، ضخامت هسته واقعی 0.5 میلی متر مربع باید نیاز را برآورده کند)، و هسته مسی باید رنگی یکنواخت و بدون اکسیداسیون یا سیاه شدن داشته باشد. محصولات فقیرتر قطر سیم کمتری نسبت به مقدار تصوری دارند.

نقص-لایه عایق آزاد: سطح لایه عایق باید صاف، بدون برآمدگی یا ترک باشد و در هنگام خم شدن نباید شکسته یا سفید شود.

 

2. تأیید شماره مدل و درجه بندی (بررسی سازگاری هسته) مرحله دوم است.

بررسی کنید که شماره مدل کاملاً با نیازهای شما مطابقت دارد تا از ناهماهنگی ها جلوگیری شود:

برای دونده‌های داغ، ترموکوپل‌های{0}}نوع K باید با نوع KX- و ترموکوپل‌های نوع J-با JX مطابقت داشته باشند. به خاطر داشته باشید که X (نوع توسعه یافته) باید پسوند باشد. دقت کاهش می یابد و اگر KC/JC (نوع جبرانی) باشد برای نیازهای دقت بالا دونده داغ نامناسب است.

برای اینکه فروشندگان نتوانند سرنخ‌های درجه معمولی را به عنوان درجه دقیق ارسال کنند، کلاس دقت به وضوح نشان داده شده است: سرنخ‌های جبران‌کننده دقیق با درجه دقیق/کلاس I برچسب‌گذاری می‌شوند، در حالی که درجه معمولی کلاس II است.

 

3. تست مقاومت ساده (تعیین خلوص هسته) مرحله سوم است.

دقت جبران مستقیماً تحت تأثیر خلوص هسته سیم جبران کننده است. برای آزمایش آن می توان از یک مولتی متر معمولی استفاده کرد:

سیم جبران کننده را به طول یک متر ببرید. با تنظیم مولتی متر روی تنظیمات مقاومت، مقاومت یک هسته سیم را اندازه گیری کنید.

مقادیر مرجع استاندارد زیر را مقایسه کنید:

قطر سیم نوع KX/JX 0.5mm²: مقاومت یک سیم هسته مسی واجد شرایط تقریباً 0.04 تا 0.06Ω بر متر است. اگر مقاومت به طور قابل توجهی بالاتر از این عدد باشد، به این معنی است که هسته سیم به اندازه کافی خالص نیست و حاوی ناخالصی است و آن را به یک محصول زیر برابر تبدیل می کند.

مقاومت تایید شده سیم KX/JX نوع 1.0mm² تقریباً 0.02 تا 0.03Ω بر متر است.

کیفیت بهتر با اختلاف مقاومت کمتر بین دو هسته سیم نشان داده می شود. قطر سیم ناهموار و کیفیت پایین با اختلاف بیشتر از 0.02Ω نشان داده می شود.

 

4. تأیید قطبیت به عنوان گام چهارم برای جلوگیری از خطاهای برچسب گذاری

برچسب‌گذاری نادقیق قطبیت در برخی از محصولات زیرپاره وجود دارد. یک تکنیک راستی آزمایی ساده وجود دارد:

سرب جبران کننده را از هر دو سر جدا کنید. یک سر دو سر سیم را به متری که مربوط به عدد کالیبراسیون ترموکوپل است وصل کنید. دو هسته سیم را در انتهای مخالف در مخلوطی از یخ و آب (0 درجه) فرو کنید.

اگر دما 10 تا 20 درجه کمتر از دمای هوای اطراف باشد، قطبیت با برچسب مطابقت دارد. محصول معیوب است، قطبیت معکوس است و اگر خوانش بالاتر از دمای اتاق باشد، برچسب گذاری نادرست است.