نحوه تعیین تعداد ایده آل سنسورهای دما برای یک سیستم PTFE چند-هیتر
پیام بگذارید
یک مخزن بزرگ می تواند شامل چهار یا شش یا بیشتر بخاری PTFE باشد. به چند سنسور دما برای کنترل ایمن و یکنواخت بدون شکستن سطح ابزار دقیق نیاز دارید؟ پاسخ به تکنیک کنترل و عواقب خرابی سنسور متکی است. انتخاب و مکان یابی سنسورها برای به دست آوردن کنترل مناسب دما و ایمنی سیستم مهم است.
اصول اولیه تعداد سنسورهای دما در سیستم گرمایش PTFE
در حالت ایدهآل، در یک سیستم PTFE چند{0}هیتر، هر منطقه یا بخاری کنترلشده مستقل باید به سنسور دمای خود مجهز شود. این اجازه می دهد تا هر منطقه با توجه به نیازهای دمایی خود نظارت و مدیریت شود. اگر یک دسته بخاری همه با هم دارید و همه آنها توسط یک کنتاکتور کنترل می شوند، ممکن است با یک سنسور برای گروه کنار بیایید. اما پس از آن شما توانایی نظارت بر هر یک به صورت جداگانه را از دست می دهید. اگر یک بخاری خراب شود چه؟ یا دما به دلایلی متفاوت است؟
در مواردی که خطر مشکلات کیفیت محصول، خطرات ایمنی، یا آسیب به تجهیزات به دلیل گرمای بیش از حد یا کم گرم شدن وجود دارد، اغلب توصیه می شود که از دو سنسور در هر منطقه استفاده شود. در این پیکربندی یک سنسور برای حلقه کنترل و دیگری برای ایمنی استفاده می شود. سنسور دوم اغلب یک سنسور حد بالا است که در صورت اضطرار در صورت بالا بودن دما، فرآیند را خاموش می کند. این افزونگی تضمین می کند که حتی زمانی که یکی از سنسورها از کار بیفتد یا دقیق نباشد، سیستم از طریق سنسور پشتیبان ایمن باقی می ماند.
محل سنسور دما
خوانش دقیق به قرار دادن سنسورها در محل صحیح بستگی دارد. سنسور باید در جریان سیال نزدیک بخاری باشد، نه در یک منطقه راکد با توزیع حرارت ضعیف. مناطق مرده، جایی که حرکت سیال زیادی وجود ندارد، ممکن است باعث خوانش های گمراه کننده شوند. این می تواند منجر به مدیریت ضعیف بخاری ها شود. همچنین سنسور باید از گرمای تابشی مستقیم از غلاف بخاری PTFE عایق باشد. گرمای محلی داغ ممکن است باعث اندازه گیری دمای نادرست در تماس با سطح بخاری شود.
خطوط بحرانی آبکاری یا جاهایی که تغییرات کوچک دما می تواند باعث بی ثباتی فرآیند شود، موقعیت مناسب سنسورها بسیار مهم است. یک روش هوشمند، مکان یابی حسگرها در مناطقی است که سیال به خوبی مخلوط شده-و معرف دمای متوسط سیستم است.
انواع سنسور و افزونگی
علاوه بر تصمیم گیری در مورد تعداد سنسورهای دما مورد نیاز برای یک سیستم گرمکن PTFE، نوع سنسور نیز باید در نظر گرفته شود:
انتخاب ترموکوپل معمولاً از نوع J یا K است زیرا ارزان هستند و دامنه دمایی وسیعی دارند. با این حال اینها به اندازه RTD ها دقیق نیستند.
RTD ها (Pt100) در طول زمان دقیق تر و پایدارتر هستند، آنها برای کنترل دقیق دما عالی هستند اما گران تر هستند.
بسیاری از سیستمها دارای یک حسگر دمای بیش از{0} مستقل هستند که به یک رله ایمنی یا کنترلکننده جدا از حلقه اصلی PID متصل است. این یک لایه حفاظتی اضافی را در صورت از کار افتادن یا نقص عملکرد سیستم کنترل فراهم می کند، زیرا سنسور دمای بیش از- باعث خاموش شدن یا اقدامات اصلاحی می شود.
حداقل سنسورهای راهنمای تصمیم برای پیکربندی سیستم
تعداد سنسورهای مورد نیاز توسط پیکربندی سیستم و نیازهای کنترل تعیین می شود. در زیر جدول خلاصه ای از حداقل توصیه های سنسور برای پیکربندی های سیستم معمولی آمده است:
حداقل سنسورهای توصیه شده پیکربندی سیستم
گرمکن تک / سنسور تک منطقه 1 برای کنترل + 1 سنسور پشتیبان (بالا-حد)
چندین گرمکن / سنسور کنترل تک منطقه 1 و 1 سنسور پشتیبان (محدودیت بالا)
چندین گرمکن/منطقه چندگانه 1 حسگر در هر منطقه برای کنترل + 1 حسگر پشتیبان در هر منطقه حیاتی
خلاصه و نتیجه گیری
برای کنترل و ایمنی یک سیستم PTFE چند{1}گرمکن، تعداد کافی-حسگرهای خوب قرار داده شده است. نوع، کمیت و محل بهینه سنسورهای دما و افزونگی کافی، امکان مدیریت مناسب دما با احتمال کمتر خرابی سنسور را فراهم می کند. با توجه به اینکه قرار دادن سنسورها و رویکرد کنترل به اندازه انتخاب گرمکن حیاتی است، برنامه ریزی دقیق در مرحله طراحی سیستم ممکن است عملکرد و ایمنی را به حداکثر برساند. نظارت و کنترل مناسب به اطمینان از کارایی و قابلیت اطمینان طولانی مدت سیستم کمک می کند.
