چگونه می توان تشخیص داد که هادی های PTFE با مواد دیگر مخلوط شده اند یا خیر

کار قبلی ما در مورد تعیین خلوص و مقاومت دمایی هادی‌های PTFE در کاربردهای دونده داغ منجر به رویکردهای زیر برای تعیین دقیق ترکیب شدن هادی‌های PTFE با مواد دیگر شده است:

نگاه و لمس: عایق PTFE خالص نیمه-شفاف و مات-هست، در لمس صاف و به وضوح الاستیک نیست. هادی هایی که با مواد دیگر ترکیب شده اند، عایق کاملا شفاف، احساس نرمی با خاصیت ارتجاعی لاستیکی و سطح غیرعادی براق دارند.

تست سوزاندن در دمای بالا-: یک نمونه کوچک را با استفاده از شعله باز بسوزانید. PTFE خالص به شدت نمی سوزد، شعله آبی کم رنگ است و پس از خروج از شعله به طور خودکار خاموش می شود، تقریبا بدون تولید دود سیاه تند. نمونه های مخلوط شده با پلیمرهای دیگر همچنان می سوزند و دود سیاه غلیظ و بوی بد منتشر می کنند.

بررسی چگالی و توزین چگالی مواد PTFE خالص تغییر نمی کند و چگالی در ~2.1-2.2 g/cm³ ثابت است. نمونه های مخلوط شده با پرکننده ها چگالی بسیار خارج از این محدوده خواهند داشت که ممکن است فوراً با وزن کردن مشخص شود.

تایید پیری در دمای بالا: پخت در فر 260 درجه به مدت 24 ساعت. PTFE خالص هیچ اعوجاج یا ذوب ظاهری را نشان نداد و عملکرد عایق آن اساساً بدون تغییر بود. نمونه های مخلوط شده با مواد دیگر به سرعت نرم و ترک خورده و مقاومت عایق آن کاهش یافت.

این رویکرد ممکن است سیم‌های PTFE ترکیب شده با مواد ضعیف را به درستی شناسایی کند، بنابراین از پیری زودرس و خرابی سیم‌ها در شرایط دمای بالا در سیستم‌های دونده داغ جلوگیری می‌کند.