چگونه می توان تشخیص داد که یک آشکارساز دمای مقاومتی پلاتین روکش دار (PTT) دارای خطاهای رایج است یا خیر

برای اینکه بفهمید که آیا یک جعبه PTT دوگانه-مجری- دارای مشکلات مکرر است، باید یک سری آزمایش در سایت انجام دهید که هم وضعیت الکتریکی و هم فیزیکی آن را بررسی کند. ابتدا منبع تغذیه را جدا کرده و به جعبه اتصال نگاه کنید. اطمینان حاصل کنید که پوشش رو به پایین است، وجود هرگونه آب را بررسی کنید، و به دنبال حلقه های آب بندی که سفت، ترک خورده یا گیر کرده اند باشید. اگر لکه‌های آب، کپک‌ها یا غده‌های شل را دیدید، به این معنی است که محافظ از کار افتاده و رطوبت به داخل آن نفوذ کرده است. این نشانه شروع خراب شدن عایق است. در مرحله بعد، از یک مگاهم متر 500 ولت برای بررسی میزان عملکرد عایق بین کیس و پایانه ها استفاده کنید. اگر مقدار کمتر از 10MΩ باشد و به خصوص اگر در مکان های مرطوب زیر 1MΩ بماند، واضح است که نشت سطحی یا مهاجرت الکتروشیمیایی در حال وقوع است. در این وضعیت، سیگنال همیشه دریفت یا تغییر خواهد کرد، حتی اگر مقدار مقاومت نرمال باشد.




در صورت خوب بودن مقاومت عایق، گام بعدی اندازه گیری مقدار مقاومت خود جعبه PTT است. از یک مولتی متر با دقت بالا برای بررسی مقاومت بین R12، R13 و R23 استفاده کنید. در 0 درجه، مقاومت اسمی Pt100 100Ω است. اگر مقدار اندازه گیری شده بیش از 0.5 Ω خاموش باشد، یا اگر آزمایش های مکرر در همان دما تغییرات بزرگی را نشان دهد، به این معنی است که سیم پلاتین کهنه شده است زیرا در معرض دماهای بالا، آلودگی سولفیدی یا تغییر شکل شبکه قرار گرفته است. اگر مقدار مقاومت اندازه گیری شده به طور قابل ملاحظه ای کمتر از مقدار اسمی باشد (به عنوان مثال، زیر 95Ω)، کاملاً ممکن است که سیم پلاتینیوم لوله محافظ را لمس کرده باشد زیرا لوله داخلی خورده شده است که باعث اتصال کوتاه زمین شده است. در این شرایط، خواندن دما پایین می ماند و با افزایش دمای اطراف آن بدتر می شود. اگر مقدار مقاومت بی نهایت باشد، سیم سرب به دلیل خستگی شکسته است. شکست معمولاً در 50 میلی متر از ورودی جعبه اتصال است. برای بررسی ترک های ناشی از خستگی فلز، خم شدن سیم های سربی باید جدا شده و به آنها نگاه شود.







برای قضاوت بیشتر، باید به این فکر کنید که دما چگونه روی چیزها تأثیر می گذارد. سنسور را در حمامی با دمای ثابتی که می دانید قرار دهید و مراقب باشید که چقدر طول می کشد تا ابزار پاسخ دهد. اگر پاسخ بیش از 30 ثانیه طول بکشد، یا اگر یک جهش غیرخطی در طول تغییر گام دما وجود داشته باشد، به این معنی است که هوابندی بین لوله ها شکسته شده و گاز خشک یا بی اثر بین لوله های داخلی و خارجی خارج شده است. این باعث شده است که یک مسیر غیرعادی برای جریان گرما ایجاد شود. حتی اگر سطوح عایق و مقاومت معقول به نظر برسند، سیستم با این وجود سیگنال ناپایداری را در این مورد ارسال می کند. در مکان‌های بسیار خورنده مانند کوره‌های پیرولیز و تأسیسات نمک‌زدایی آب شور، زمانی که آب وارد جعبه اتصال می‌شود و همزمان در بیرون لوله، خوردگی حفره‌ای روی می‌دهد، «زنجیره شکست دوگانه» اتفاق می‌افتد. در عین حال، یکپارچگی لوله محافظ باید تأیید شود. فقط تعویض جعبه اتصال مشکل را حل نمی کند.







در نهایت، باید از شر هرگونه تداخل خارجی خلاص شوید. بررسی کنید که آیا سرنخ ها صاف، بسته یا تحت فشار مکانیکی هستند و مطمئن شوید که پایانه ها فاقد اکسیداسیون و شلی هستند تا از تشخیص اشتباه خرابی سنسور به دلیل تماس ضعیف جلوگیری کنید. اگر همه مشخصات الکتریکی نرمال هستند اما سیستم همچنان مشکلاتی را نشان می دهد، داده ها را با سایر سنسورهایی که به همین روش کار می کنند مقایسه کنید. اگر این کانال تنها کانالی باشد که دریفت می کند، احتمالا دماسنج مقاومتی پلاتین خراب شده است. کل فرآیند تشخیصی باید از قوانین "خارجی قبل از داخلی، الکتریکی قبل از حرارتی، استاتیک قبل از دینامیک" پیروی کند. این بدان معناست که شما نباید بدون اینکه بدانید چه کاری انجام می دهید چیزها را از هم جدا کنید و باید مطمئن شوید که تشخیص درست و سریع است.