سیستم ردیابی حرارتی الکتریکی حفاظت از حریق

هدف از اطفاء حریق ضدیخ{0}}جلوگیری از یخ زدگی آب ساکن ذخیره شده، در نتیجه جلوگیری از ترک خوردن تاسیسات و بهبود ایمنی در برابر آتش در فصول سرد است. عملکرد اصلی ردیابی گرما این است که اطمینان حاصل شود که دمای آب در تاسیسات بالای 0 درجه حفظ می شود و به طور موثر از یخ زدگی جلوگیری می کند. طبق استانداردهای ملی طراحی آبرسانی، دمای آب در لوله های آبرسانی نباید کمتر از 4 درجه باشد، در حالی که در طراحی مهندسی عمومی دمای 5 درجه حفظ می شود. برای اطمینان از این دمای پایدار آب، باید حداکثر اتلاف حرارت را بر اساس عواملی مانند قطر لوله، قطر خارجی تاسیسات، ضخامت و هدایت حرارتی لایه عایق و کمترین دمای محیط محاسبه کنیم. سپس، بر اساس این اتلاف گرما، می‌توانیم یک کابل ردیابی حرارتی الکتریکی مناسب را انتخاب کنیم تا از حفظ دمای آب در محدوده مورد نیاز اطمینان حاصل کنیم.

کابل ردیابی حرارت به طور یکنواخت در اطراف لوله‌ها، شیرها، شیرهای آتش نشانی، مخازن فوم و سایر تجهیزات اطفا حریق{0}}پیچیده می‌شود تا اطمینان حاصل شود که هر تأسیسات گرمایش کافی دریافت می‌کند. یک طرف آن برای کنترل دقیق و تنظیم کابل ردیابی گرما، محکم به ترموستات متصل است. کنترل کننده دما برای کابل ردیابی حرارت، دمای سطح بیرونی لوله را کنترل می کند. هنگامی که درجه حرارت در نقطه تشخیص به زیر مقدار از پیش تعیین شده کاهش می یابد، کنترل کننده بلافاصله منبع تغذیه را متصل می کند و سیستم ردیابی حرارت الکتریکی را فعال می کند تا گرمای لازم را به تاسیسات مربوطه ارائه دهد. هنگامی که سنسور دما تشخیص می دهد که دمای لوله از آستانه از پیش تعیین شده فراتر می رود، کنترل کننده بلافاصله برق را قطع می کند و اطمینان حاصل می کند که سیستم ردیابی حرارت الکتریکی با بازده اقتصادی بهینه کار می کند. این تضمین می‌کند که دمای طراحی عایق خط لوله اطفاء حریق برآورده می‌شود و ایمنی و پایداری سیستم را تضمین می‌کند.

نصب کابل ردیابی حرارتی و لوازم جانبی سیستم ردیابی حرارت الکتریکی

واحد کنترل در محل، کابل ردیابی حرارت الکتریکی را به نقطه شروع خط لوله اطفاء حریق، جایی که جعبه اتصال برق نصب شده است، هدایت می کند. سپس کابل ردیابی گرما در خط لوله اطفاء حریق تونل{3}}از جعبه اتصال برق گذاشته و نصب می شود. جعبه اتصال برق با اتصالات کابل به خط لوله محکم می شود. کابل ردیابی حرارت دو بار با نوار حساس به فشار هر 30-50 سانتی‌متر پیچیده می‌شود و سپس روی دیواره خط لوله محکم می‌شود، در حالت ایده‌آل در یک زاویه 45 درجه بین نیمه پایینی مقطع{12}} خط لوله و خط مرکزی عمودی. کابل ردیابی حرارتی باید در هر دو انتهای تکیه گاه ها و براکت ها و در خم شدن کابل محکم شود. کابل ردیابی حرارتی باید در داخل گیره های لوله "U"{17}}شکل نصب شود. طول کابل ردیابی حرارتی نصب شده در زانوها، براکت ها، شیرها و غیره باید دارای حاشیه مناسب باشد و خم شدن کابل ردیابی حرارتی باید با حداقل شعاع خمشی آن مطابقت داشته باشد. برای اطمینان از ایمنی پرسنل بهره برداری و نگهداری، برچسب های هشدار دهنده باید هر 3{18}}6 متر خارج از لایه عایق چسبانده شود. برای سهولت نصب و انعطاف پذیری بعدی، باید از جعبه های اتصال دو طرفه در نقاط اتصال کابل ردیابی حرارت استفاده شود. جعبه های اتصال سه طرفه برای کابل ردیابی حرارتی باید در لوله های انشعاب شیر آتش نشانی نصب شود و یک جعبه اتصال دم باید در انتهای هر حلقه کابل ردیابی حرارتی نصب شود.