آیا فناوری جبران خودکار به کالیبراسیون منظم نیاز دارد؟

به دلیل مزایای اتوماسیون و ساخت سبک وزن، فناوری جبران خودکار، یک تکنیک محبوب برای اصلاح ناهنجاری‌های حسگر دونده داغ، در تعمیر و نگهداری روزانه تأسیسات قالب‌گیری تزریقی{0} کوچک و متوسط ​​تبدیل شده است. اما بسیاری از پزشکان این سوال را مطرح می‌کنند که اگر جبران خودکار از قبل فعال شده باشد، آیا کالیبراسیون معمول انسانی همچنان مورد نیاز است. در واقع، جبران خودکار نمی تواند نقش کالیبراسیون دستی معمول را ایفا کند. برای تضمین دقت درازمدت، حتی فناوری پیشرفته باید با کالیبراسیون دستی چرخه ثابت جفت شود.

برای درک این مشکل ابتدا باید جبران خودکار سنسورهای دونده داغ را تعریف کنیم. در حال حاضر، اکثر سیستم‌های جبران خودکار در ماشین‌های قالب‌گیری تزریقی محبوب، «غرامت صفر خودکار روزانه-هنگام راه‌اندازی هستند». ایده اصلی این است که پس از رسیدن دستگاه به دمای کار، سیستم به طور خودکار فشار را کاهش می‌دهد، خروجی سنسور را در حالت فشار صفر{3} کنونی جمع‌آوری می‌کند و سپس محاسبات نرم‌افزاری را برای تنظیم آفست خروجی فعلی به نقطه صفر استاندارد انجام می‌دهد. به عنوان بخشی از "اصلاح روزانه انحرافات کوچک"، اساساً فقط انحراف جزئی و تدریجی ناشی از تولید روز قبل را اصلاح می کند. قادر به رسیدگی به موضوع اساسی نیست.

از یک طرف، انحراف حساسیت را نمی توان با جبران خودکار اصلاح کرد. فقط صفر-نقطه رانش می تواند. افزایش سن حساسیت یا تفاوت بین تغییر خروجی سنسور و مقدار اصلی آن را تحت فشار یکسان کاهش می‌دهد و علاوه بر ایجاد رانش نقطه صفر-. این انحراف یک تغییر فیزیکی است که توسط پیری اجزا و خوردگی دیافراگم ایجاد می شود. تغییرات در حساسیت را نمی توان با جبران خودکار شناسایی یا اصلاح کرد. فقط نقطه صفر را اصلاح می کند. به عنوان مثال، حساسیت سنسور Kistler 6125A پس از سه سال استفاده، 8 درصد کاهش یافته است. با وجود توانایی جبران خودکار برای تثبیت نقطه صفر تا 4 میلی آمپر، که منجر به خطاهای فرآیندی می شود، تغییر خروجی در فشار کامل{9} همچنان ادامه دارد. اگر این مشکل با کالیبراسیون دستی معمول شناسایی نشود، ممکن است مشکلات دسته ای ایجاد شود.

با این حال، خطاها با جبران خودکار انباشته می شوند. هر روز، جبران خودکار با توجه به تغییرات روز قبل تنظیم می شود.

حتی اشتباهات جزئی به مرور زمان اضافه می شوند. پس از یک ماه، حتی یک خطای روزانه 0.01 میلی آمپر تا 0.3 میلی آمپر یا یک تغییر FS 0.5٪ اضافه می شود که نیاز برای دریفت قابل توجه را برآورده می کند. تنها جداسازی و کالیبراسیون انسانی، در مقایسه با ویژگی های کارخانه، می تواند نشان دهد که تغییرات از حد معمول فراتر رفته است. جبران خودکار قادر به شناسایی این عدم دقت انباشته نیست. سنسورها سریع‌تر پیر می‌شوند و سریع‌تر خطا ایجاد می‌کنند، به‌ویژه هنگام پردازش مواد خام خورنده مانند پلاستیک‌های تقویت‌شده با الیاف شیشه، PEEK و فلوروپلاستیک‌ها. این نیاز به کالیبراسیون سریع انسانی دارد.

پس از روشن کردن جبران خودکار، چند بار کالیبراسیون دستی باید انجام شود؟ این چرخه به سن سنسور بستگی دارد. برای سنسورهای جدید یا قدیمی که اخیراً تحت تمیز کردن عمیق قرار گرفته‌اند، جبران‌سازی خودکار می‌تواند به طور موثر جابجایی جزئی روزانه را جبران کند و کالیبراسیون دستی را می‌توان هر ۱ تا ۲ ماه تنظیم کرد. برای سنسورهای با سن متوسط ​​که بیش از 2 سال استفاده شده اند، در جایی که حساسیت قبلاً اندکی کاهش یافته است، توصیه می شود کالیبراسیون دستی را به هر 2-4 هفته کوتاه کنید تا فوراً انحرافات بیش از محدوده جبران را تشخیص دهید. برای سناریوهایی با رانش شدید، که در آن از جبران خودکار برای حفظ موقت تولید تا رسیدن سنسورهای جدید استفاده می‌شود، کالیبراسیون دستی باید هر هفته انجام شود و نقطه صفر باید هر روز قبل از کار مجدداً آزمایش شود تا از انحرافات ناگهانی جلوگیری شود.