آیا می توانید منحنی سختی H13 را پس از تمپر کردن ارائه دهید؟

سختی H13 در 48-52 HRC در محدوده دمایی 550-600 درجه، با توجه به منحنی سختی پس از تمپر کردن، پایدار است. دو عملیات تمپر می‌تواند بهترین ساختار و ویژگی‌ها را ایجاد کند.

1. روش استاندارد تمپرینگ و همبستگی با سختی

سناریوهای قابل اجرا برای ریزساختار درجه حرارت (درجه) محدوده سختی (HRC)

550 50~52 کاربید پراکنده و مارتنزیت تمپر شده کنترل شکنندگی و الزامات مقاومت در برابر سایش بالا ضروری است.

580 (پیشنهادی) 49-51 کاربیدهای ریز ترکیب شده با روش جریان اصلی مارتنزیت یکنواخت، بهترین عملکرد کلی

600 48–50 سختی افزایش یافته و نرم شدن جزئی نرم شدن متوسط ​​در شرایط ضربه زیاد مجاز است.

داده‌های واقعی: نازل رانر داغ H13 دارای عمر مفید بیش از 500000 چرخه و سختی اندازه‌گیری شده 49.8 HRC پس از تمپر کردن در دمای 580 درجه به مدت دو ساعت برای دو چرخه بود.

2. تاثیر زمان های تلطیف بر سختی

Single tempering: Unstable microstructure, perhaps high hardness (>52 HRC)، آزادسازی ناکافی تنش پسماند؛

دو چرخه تمپر: آزاد شدن کامل کشش، سختی به 48-52 HRC، محدوده کمتر یا مساوی 2 HRC، عملکرد پایدار.

سه دوره یا بیشتر تلطیف: هیچ مزیت قابل تشخیصی وجود ندارد، اما خطر درشت شدن دانه و مصرف انرژی افزایش می یابد.

نکته مهم: برای جلوگیری از تجمع تنش حرارتی که می‌تواند باعث ترک خوردگی شود، کوره باید قبل از چرخه دوم گرم کردن با هوا{0}}در دمای اتاق خنک شود.

3. نقاط کنترل فرآیند برای تضمین تکرارپذیری منحنی ها

دمای دقیق: برای تضمین اختلاف دمای کوره کمتر یا مساوی ± 5 درجه، از یک کوره کنترل شده با دمای PID{1}} تنظیم شده روی 5±580 درجه درجه با چندین خوانش دما استفاده کنید.

زمان کافی: برای قطعات ضخیم تر، 30 دقیقه به ازای هر 25 میلی متر ضخامت اضافه کنید. هر زمان برگزاری باید حداقل دو ساعت باشد.

آرشیو فرآیند: برای مدیریت قابلیت ردیابی، کل منحنی های دمای کوره و داده های تست را برای هر چرخه کوره نگه دارید.

"دمای دقیق، تعداد سیکل های کافی، و بایگانی داده ها" قوانین ایمنی هستند که منحنی های سختی یکنواخت را برای هر دسته تضمین می کنند.