جبران پایان سرد ترموکوپل

ترموکوپل های معمولاً مورد استفاده را می توان به دو دسته تقسیم کرد: ترموکوپل های استاندارد و ترموکوپل های غیر استاندارد.
به اصطلاح استفاده از ترموکوپل های استاندارد به ترموکوپل هایی که دارای یک استاندارد ملی هستند که رابطه بین پتانسیل و دمای ترموالکتریک آنها را مشخص می کند ، امکان خطا را فراهم می کند و دارای یک مقیاس استاندارد یکپارچه است. آنها همچنین ابزارهای نمایشگر همراه برای انتخاب هستند. ترموکوپل های غیر استاندارد به اندازه ترموکوپل های استاندارد شده به همان اندازه مورد استفاده قرار نمی گیرند و یا از همان ترتیب بزرگی استفاده نمی کنند و به طور کلی یک جدول کالیبراسیون یکپارچه ندارند. آنها عمدتاً برای اندازه گیری در موارد خاص مورد استفاده قرار می گیرند.
به اصطلاح جبران خسارت سرد به اندازه گیری پتانسیل ترموالکتریک یک ترموکوپل مبتنی بر درجه {1}}} اشاره دارد که نیازی به منبع تحریک ندارد. و ابزار در انتهای دمای اتاق است ، بنابراین برای ترموکوپل ها ، در درجه {2}}} اندازه گیری نمی شود ، که باعث می شود اندازه گیری نادرست باشد. بنابراین در مدار ابزار ، معمولاً یک مدار جبران خسارت سرد وجود دارد. جبران پایان سرد ترموکوپل ها معمولاً از پلی متشکل از ترمیستور متصل به سری در انتهای سرما استفاده می کند. سه بازوی این پل مقاومت های استاندارد است و بازوی دیگر از ترمیستور (مس) تشکیل شده است. هنگامی که درجه حرارت در انتهای سرد تغییر کند (مانند افزایش) ، پتانسیل ترموالکتریک تولید شده توسط ترموکوپل نیز تغییر خواهد کرد (کاهش می یابد) و در این زمان ، مقدار مقاومت مقاومت ترموالکتریک در پل سری نیز تغییر خواهد کرد و باعث می شود ولتاژ در هر دو انتهای پل تغییر کند (افزایش). اگر پارامترها به خوبی انتخاب شوند و سیم کشی صحیح باشد ، ولتاژ تولید شده توسط این پل دقیقاً برابر با میزان تغییر در پتانسیل ترموالکتریک با دما است و ولتاژ کل خروجی (پتانسیل) کل مدار اندازه گیری ترموکوپل به طور دقیق نشان دهنده مقدار دمای اندازه گیری شده است. این اصل جبران اتصالات سرد برای ترموکوپل ها است.
تجزیه و تحلیل صحیح روش جبران خسارت سرد برای ترموکوپل ها:
روش جبران خسارت پایان سرد برای ترموکوپل های صنعتی. عدم انتخاب روش صحیح جبران خسارت سرد می تواند منجر به دقت اندازه گیری ، خطاهای بزرگ و تصادفات آسان شود. بر اساس تجربه در سایت ، برخی از مشکلات کیفیت محصول می تواند به دلیل خطاهای موجود در روش جبران خسارت سرد ایجاد شود. جبران خسارت سرد برای ترموکوپل ها چیست؟ انتهای اندازه گیری پایان گرم است و انتهای آن از طریق سرب به مدار اندازه گیری متصل می شود. هنگام اندازه گیری دما با یک ترموکوپل ، لازم است که دمای انتهای سرد آن ثابت بماند ، به طوری که میزان پتانسیل ترموالکتریک آن متناسب با دمای اندازه گیری شده است. اگر دما در انتهای سرما در حین اندازه گیری تغییر کند ، به طور جدی بر صحت اندازه گیری تأثیر می گذارد. انجام اقدامات خاص برای جبران ضربه ناشی از تغییرات دما در انتهای سرما ، جبران انتهای سرد ترموکوپل ها نامیده می شود.
جبران دما انتهای سرد ترموکوپل
با توجه به مواد خاص ترموکوپل ها و فاصله طولانی بین نقطه اندازه گیری دما و ابزار ، به منظور صرفه جویی در مواد ترموکوپل و کاهش هزینه ها ، معمولاً از سیم های جبران خسارت برای گسترش انتهای سرما (انتهای آزاد) ترموکوپل به یک اتاق کنترل پایدار دما و اتصال آن به پایانه های ابزار استفاده می شود. لازم به ذکر است که عملکرد سیم جبران خسارت ترموکوپل فقط برای گسترش الکترود ترموالکتریک و انتقال انتهای سرد ترموکوپل به ترمینال ابزار در اتاق کنترل است. این نمی تواند تأثیر تغییرات دما در انتهای سرما در اندازه گیری دما را از بین ببرد و اثر جبران خسارت ندارد. بنابراین ، سایر روش های تصحیح برای جبران تأثیر دمای انتهای سرما t {0}}} ≠ 0 درجه در اندازه گیری دما باید استفاده شود. هنگام استفاده از سیم های جبران خسارت ترموکوپل ، باید به تطبیق مدل توجه شود ، قطبیت نمی تواند نادرست به هم متصل شود و درجه حرارت در پایان اتصال بین سیم جبران خسارت و ترموکوپل نمی تواند از 100 درجه تجاوز کند.