طبقه بندی نیتریدینگ نرم

طبقه بندی نیتریدینگ نرم

روش های نیتریدینگ نرم به دو دسته تقسیم می شوند: نیتریدینگ نرم گازی و نیتریدینگ نرم مایع. پرکاربردترین مورد در تولیدات داخلی نیتروکربوریزاسیون گازی است. نیتروکربورسازی نرم گازی یک ترکیب کربن و نیتروژن در دمای پایین در جوی حاوی اتم‌های کربن و نیتروژن است. معمولاً از محیط‌های کربوریزه کننده اوره، فرماید و تری اتانول آمین استفاده می‌شود. آنها تحت واکنش تجزیه حرارتی در دمای نیتروکربور شدن قرار می گیرند. تولید اتم های کربن فعال و نیتروژن. اتم‌های کربن فعال و نیتروژن توسط سطح قطعه کار جذب می‌شوند و از طریق انتشار به سطح قطعه کار نفوذ می‌کنند و در نتیجه یک لایه کربنی بر پایه نیتروژن به دست می‌آیند. دمای یوتکتوئید سیستم Fe-CN حدود 565 درجه است. در این دما، نیتروژن دارای حداکثر حلالیت در a-Fe است، بنابراین دمای نیتروکربور شدن گاز معمولاً 560 تا 570 درجه است و زمان نیتروژن معمولاً 2 تا 3 ساعت است، زیرا بیش از 2.5 ساعت، با گذشت زمان، عمق لایه نیترید بسیار کند افزایش می یابد.

توسعه نرم nitridingedit

به منظور کوتاه کردن چرخه نیترید کردن و مستقل کردن فرآیند نیتریدینگ از درجه فولاد، فناوری نیتریدینگ نرم بر اساس فناوری نیتریدینگ در دمای پایین در یکی دو دهه گذشته توسعه یافته است. نیتریدینگ نرم اساساً یک کربنیتیدینگ در دمای پایین بر اساس نیتریدینگ است. علاوه بر نفوذ اتم های نیتروژن در فولاد، مقدار کمی نفوذ اتم های کربن نیز وجود دارد. نتیجه تیمار با نیتروژن گاز عمومی فوق الذکر مقایسه می شود. کمتر و شکننده تر، آن را نیتروژن نرم می نامند.

نیتریدینگ نرم

نیتریدینگ نرم را نیتروکربور کننده یا نیتروکربور کننده فریت نیز می نامند. این یک فرآیند عملیات حرارتی سطح شیمیایی است که در آن اتم های نیتروژن و کربن به طور همزمان به سطح قطعات فولادی در دمای 500 تا 580 درجه نفوذ می کنند. نیتریدینگ عمدتاً با مقدار کمی کربن نفوذ کرده استفاده می شود. با توجه به وضعیت محیط همتراوا به سه نوع جامد، مایع و گاز تقسیم می شود. روش گاز آسان است برای تحقق مکانیزاسیون و اتوماسیون، و کیفیت پردازش پایدار است، اما تجهیزات پیچیده تر است، که برای تولید انبوه مناسب است.

www.superbheater.com