روش طبقه بندی پلاستیک های مهندسی ویژه پلی آمید

پلاستیک های مهندسی تخصصی PolyiMide می توانند از بسیاری جهات از جمله خواص ساختاری فیزیکی و شیمیایی طبقه بندی شوند.

بر اساس خصوصیات بدنی آنها ، می توان آنها را به انواع کریستالی و آمورف تقسیم کرد. بیشتر پلی آمیدها آمورف هستند ، در حالی که فقط چند ساختار کریستالی یا نیمه- کریستالی هستند. پلی آمیدهای کریستالی دارای یک نقطه ذوب مجزا و ویسکوزیته ذوب نسبتاً کم در این نقطه هستند و باعث بهبود پردازش می شوند. آنها ساختار ارجح برای توسعه پلی آمیدهای ترموپلاستیک هستند. پلی آمیدهای آمورف ، در حالی که فاقد یک نقطه ذوب هستند ، ویسکوزیته ذوب نسبتاً بالایی بالاتر از دمای انتقال شیشه خود دارند و به طور کلی قالب بندی می شوند.

بر اساس خصوصیات شیمیایی آنها ، آنها به طور کلی می توانند به عنوان ترموپلاستیک و ترموست طبقه بندی شوند. ترموپلاستیک ، مانند پلاستیک های معمولی ، با گرمایش قابل ذوب شده و می توان تزریق کرد ، از آن استفاده کرد ، اکسترود یا قالب بندی شد. از طرف دیگر ، ترموست ها حاوی پیوندهای مضاعف یا گروههای استیلن ، مشابه رزین های اشباع نشده و رزین های اپوکسی هستند. آنها برای درمان به درجه حرارت بالا یا گرمایش نیاز دارند و در درجه اول در چسب و مواد کامپوزیت استفاده می شوند. یک مورد خاص در اینجا وجود دارد: پلاستیک های پلی آمید با ساختار PMDA+ODA هیچ نقطه ذوب مشخص ندارند و با استفاده از روش های ترموپلاستیک یا ترموست معمولی قابل پردازش نیستند. در عوض ، آنها به دمای بالا- بالا ، قالب گیری فشار بالا {7} بالا یا متالورژی پودر نیاز دارند. کارشناسان به طور کلی این ساختار را به عنوان دسته سوم طبقه بندی می کنند: پلی آمید پلاستیکی غیر {9}.