خصوصیات سنسور دمای مقاومت

اکثریت قریب به اتفاق فلزات دارای ضریب دمای مثبت مقاومت ، A و هرچه درجه حرارت بالاتر باشد ، مقاومت با استفاده از این اصل بیشتر می تواند ایجاد شود ، می توان یک سنسور دما را ایجاد کرد ، که مطابق با یک ترموکوپل است و به عنوان "ترمیستور" نامیده می شود ، اما تفاوت کاملی از یک ترمیستور نیمه هادی وجود دارد.

در مقایسه با ترموکوپل ها ، ترمیستورها ویژگی های زیر را دارند:

(1) در همان دما ، سیگنال خروجی بزرگتر و اندازه گیری آسان تر است. در صورت استفاده از یک ترموکوپل k ، خروجی 4 {4} 95mV ؛ ترموکوپل S کوچکتر است ، فقط {7}}} 643mv. اما با یک ترمیستور سرب ، 100 اهم در 0 درجه در 100 درجه سانتیگراد است ، 139.1 اهم است و افزایش مقاومت 39.1 اهم است. در صورت استفاده از ترمیستور مس ، افزایش مقاومت می تواند به 42.8 اهم برسد. اندازه گیری نیروی الکتروموتوری سطح میلی ولت به آسانی اندازه گیری مقاومت افزایشی ده ها اهم آسان نیست.

(2) مقاومت مقاومت حرارتی در برابر دما یک حد افزایشی است که استفاده از مدارهای پل یا روشهای دیگر فقط با کاهش مقدار مقاومت در نقطه شروع می تواند واکنش از بین برود و دمای اندازه گیری شده تقریباً افزایش مقاومت است. در روزهای هفته ، مقدار مقاومت نقطه شروع مطابق با مقدار مقاومت R 0 در T {{2} درجه است. پاسخ ترموکوپل به دما ، پتانسیل ترموالکتریک کلی است و نیازی به کاهش مقدار نقطه شروع برای دمای مرجع T {3} درجه به دلیل مقدار آستانه صفر نیست.

(3) اندازه گیری مقاومت به استفاده از منبع تغذیه خارجی نیاز دارد. هنگامی که انتهای گرم و سرد ایزوترمال نیست ، ترموکوپل ها فقط نیروی الکتروموتوری تولید می کنند. این یک سنسور تولید کننده برق است که نیازی به منبع تغذیه ندارد. مقاومت های ترموالکتریک برای نشان دادن تغییرات مقاومت به جریان فرایندی نیاز دارند و با پایان دادن به منبع تغذیه ، کار را نمی توان انجام داد.

(4) اندازه بخش سنجش دمای مقاومت حرارتی نسبتاً زیاد است. انتهای داغ دستگاه ترموالکتریک یک مفصل لحیم کاری بسیار کوچک است و مقاومت ترموالکتریک معمولاً حدود ده میلی متر طول دارد. این دمای یکنواخت فضا را اندازه گیری می کند.

(5) ترمیستورهای ساخته شده از مواد مشابه دارای محدودیت دمای پایین تر از ترموکوپل ها هستند. از آنجا که مقاومت های حرارتی باید با سیم پیچ سیمهای نازک در اطراف یک براکت عایق شکل بگیرند ، خصوصیات مواد براکت در دماهای پایین محدوده دما را محدود می کند. به عنوان مثال ، یک ترموکوپل ساخته شده از پلاتین می تواند 16 {5}} 0 درجه را اندازه گیری کند ، در حالی که یک ترمیستور پلاتین فقط می تواند با 1000 درجه کار کند (معمولاً فقط تا 650 درجه). اما در محدوده درجه حرارت بالا ، از ترمیستور می توان تا درجه {4}} استفاده کرد و ترموکوپل ها گاهی اوقات بالاتر از 0 درجه استفاده می شوند.