آیا می توان دیگ بخار زغال سنگ را به دیگ زیست توده تبدیل کرد؟

آیا می توان دیگ بخار زغال سنگ را به دیگ زیست توده تبدیل کرد؟

1. دیگ بخار زغال سنگ از نظر تئوری می تواند به دیگ زیست توده تبدیل شود. اما دست و پا گیر و نامناسب است. به دلیل سوخت متفاوت آنها، بار نیز متفاوت خواهد بود.

2. دیگ بخار زغال‌سنگ، دیگ بخار زغال‌سنگ است، که به انرژی گرمایی اطلاق می‌شود که پس از سوزاندن زغال‌سنگ، آب محیط گرمایی یا سایر حامل‌های حرارتی آلی (مانند روغن انتقال حرارت) را تا یک دما (یا فشار) معین گرم می‌کند. کوره برای آزاد کردن گرما نیروگاه. سوخت دیگ های بخار زغال سنگ زغال سنگ است. پس از تبدیل گرمای زغال سنگ، بخار یا آب گرم تولید می شود، اما تمام گرما به طور موثر تبدیل نمی شود و مقداری از گرما بدون کار مصرف می شود. این باعث مشکلات کارایی می شود. به طور کلی، راندمان دیگهای بخار بزرگتر، بین 60 تا 80 درصد بیشتر است.

3. دیگ های زیست توده نوعی بویلر زیست توده هستند. بویلرهایی که از انرژی زیست توده به عنوان سوخت استفاده می کنند، دیگ های زیست توده نامیده می شوند. آنها به دیگ های بخار بیوماس، دیگ های آب گرم زیست توده، اجاق گاز داغ بیوماس و روغن انتقال حرارت زیست توده تقسیم می شوند. کوره، دیگ زیست توده عمودی، دیگ بیوماس افقی، و غیره. دیگ بخار مناسب ترین تجهیزات احتراق را برای رنده های رفت و برگشتی احتراق سوخت زیست توده اتخاذ می کند. از نظر طراحی سازه، دیگ دارای فضای کوره بزرگتری نسبت به دیگ های سنتی است. در عین حال، چیدمان هوای ثانویه بسیار معقول برای احتراق کامل مقدار زیادی از اجزای فرار که در طی احتراق سوخت زیست توده به طور آنی آزاد می شوند، مساعد است.

نحوه کنترل تشکیل اکسیدهای نیتروژن در دیگ

اول از همه باید بدانیم که اکسیدهای نیتروژن در دماهای بالا تولید می شوند. هنگامی که دمای احتراق بیشتر از 800 درجه باشد، سرعت تشکیل اکسیدهای نیتروژن بالاترین است و زمانی که دمای احتراق کمتر از 600 درجه باشد، تشکیل اکسیدهای نیتروژن حداقل است. با دانستن این فرآیند، باید بدانیم چگونه تشکیل اکسیدهای نیتروژن را کنترل کنیم. با این حال، تا آنجا که به فناوری فعلی مربوط می شود، این در واقع یک مشکل دشوار است. اگر از مقدار زیادی هوا برای افزایش هوای اضافی برای کاهش دمای احتراق استفاده شود، مقدار زیادی انرژی گرمایی توسط هوا گرفته می شود. در صورت استفاده از هوای غنی شده با اکسیژن، یعنی فناوری افزایش میزان اکسیژن برای کاهش حجم انفجار، مصرف انرژی مورد نیاز برای تولید اکسیژن بسیار بالا خواهد بود. اگرچه فناوری احتراق سوخت اکسیژن و فناوری احتراق با کمبود اکسیژن در برخی مکان‌ها به کار می‌رود، اما بیشتر آنها در شرایط محیطی خاص تحقق می‌یابند. فقط با تنظیم حجم هوا، اساساً دستیابی به آن غیرممکن است، حداقل اثر کاربردی بسیار بد است.

www.superbheater.com