خداحافظ-خداحافظ گرما - یک بررسی تجربی در مورد اصل گرمایش یک کیسه گرمایش ساده

نمودار ساختاری و بخشی از دفترچه راهنمای "بای{0}}بای گرما - کیسه گرمایش" به شرح زیر است:

تصویر
I- اصل گرمایش این نوع کیسه های گرمایشی به این صورت است که: در دما و فشار معینی، زمانی که غلظت املاح در یک محلول از حلالیت املاح در آن دما و فشار بیشتر شود، اما املاح همچنان رسوب نکند، به این پدیده فوق اشباع می گویند. محلول در این زمان محلول فوق اشباع نامیده می شود. محلول های فوق اشباع ناپایدار هستند. اگر محلول ارتعاش داشته باشد یا کریستال های املاح به محلول اضافه شود، املاح اضافی در محلول متبلور شده و رسوب می کند و در نهایت به حالت پایدار تبدیل می شود. جدول زیر حلالیت استات سدیم را در دماهای مختلف نشان می دهد. محلول استات سدیم در طول تبلور گرما آزاد می کند.

تصویر
II. فرآیند بررسی تجربی به شرح زیر است:

1. محاسبه. 5 میلی لیتر آب مقطر در دمای اتاق (تقریباً 20 درجه) تهیه کنید، سپس حداقل 2.32 گرم استات سدیم اضافه کنید. برای اطمینان از اثر گرمایش کریستالیزاسیون خوب، تعیین کنید که 10 گرم استات سدیم باید اضافه شود.

2. توزین و اندازه گیری. از یک ترازوی الکترونیکی و یک سیلندر مدرج برای وزن کردن مقادیر مورد نیاز دو ماده استفاده کنید.

3. تهیه محلول فوق اشباع. دو ماده را در لوله های آزمایش جداگانه بریزید، حرارت دهید تا جامد کاملا حل شود و سپس خنک شود تا به صورت محلول درآید.

4. تبلور و اندازه گیری دما. یک تکه آهن را به محلول فوق اشباع اضافه کنید تا کریستالیزاسیون ایجاد شود و بلافاصله دما را اندازه گیری کنید.